mübahisə edirdilər.
-Yox e dost, bilmirsən, heç olmasa danışma!
-Mən bilmirəm? Yaxşı, səncanı. Özün hər şeyi belə əla bilirsən axı Yusif?
-Hə, bəs necə?
Bayaqdan pəncərənin yanından onları süzən Mehdi asta-asta onlara yaxınlaşdı. Ayanın yerində-üzü onlara tərəf oturdu. Gülə-gülə dedi:
-Bilirsiniz, sizi belə görəndə nə yadıma düşdü?
Sevinclə Yusif təəccüblə bir-birilərinə baxdılar.
-Nə?
-Bazar günü bir indeyskiy (hind) kinoya baxmışdım. Sizin kimi iki dostdan bəhs eləyirdi.
Yusif qaşlarını çatıb kinayə ilə soruşdu:
-Hə, sonra?
-Amma tam da sizin kimi deyildilər də. Onlar təyyarədə tanış olmuşdular. Oğlan sənin kimi şit, qız da sənin kimi ciddi idi.
Yusif Mehdiyə acıqlanaraq ayağa qalxmaq istədi:
-Ə, bura bax!
-Yaxşı da,-Sevinc onun qolundan tutub geri oturtdu,-dayan qulaq asaq. Hə Mixaylo, sonra?
-Rusçax tərcümə olunmuşdu, tam qanmırdım. Amma belə maraqlı idi. Sonra onlar eyni şəhərdə düşürlər, dalaşıb ayrılırlar. Üç il keçir, təzədən qarşılaşırlar. Oğlanın anası toy təşkilatçısıdır deyə, qızın toyunu təşkil eləyir.
-A, qız evlənir ki?-Yusifi maraq bürümüşdü.
-Hə. Nə isə. Bu dəfə də belə ayrılırlar. Sonra yenə üç il keçir. Parisdə qarşılaşırlar.
-O Pağis, Pağis.-Sevinc əllərini sinəsində çarpazlayıb gözlərini yumdu.
-Nə görmüsünüz e Parisdə?-Yusif ağzını büzərək ona baxdı-Ufff!
-İmkan verəcəksiniz, danışım?
-Hə, danış Mixaylo, fikir vermə, qızların hamısı belədir.
Sevinc tərs-tərs Yusifə baxdı.
-Nə isə, sonra... harada qalmışdım?
-Parisdə qarşılaşırlar.
-Hə Parisdə, poyuzda. Söhbət eləyirlər. Poyuzdan, yəni, düşəndə oğlan qıza deyir ki, ərinə salam deyərsən. Qız da dönüb deyir ki, o, artıq yoxdur.
-A? Ayrılıblar ki?
-Nç, ölüb.
-Ay daa. Caan.
-Da, ərini öldürüblər.-bayaqdan pəncərənin yanında dayanıb onlara qulaq asan Asya da söhbətə qarışdı.-Mən də baxmışam.
-Sonra oğlan bir neçə dəfə Parisdə onunla görüşür. Onlar artıq möhkəm dost olurlar. Oğlan istəyir ki, qız xoşbəxt olsun. Ona görə də bir dostuyla qızın arasını düzəltməyə çalışır.