qıcıqlandırırdı.
- Nə sevmək, zəhləm gedir ondan. Gəlməyib? Sən baxa bilərsən o tərəfə?
-Yaxşı.-Əli qarşı sırada oturmuş digər sinfin qızlarını bir-bir gözdən keçirdi, sonra-Narahat olma, yoxdur.-deyə Yusifi arxayın saldı.
Dərindən nəfəs alan Yusif öz sırasının qızlarına baxdı.-A Sevinc də yoxdur. Dərsə girməyib?-deyə qaşlarını çatdı.
Əli çiyinlərini çəkdi.
-Ayan, heyyy Ayan! Sevinc hanı?-Yusif onu səslədi.
-Güləri döyməyə gedib.-Ayan gülə-gülə dedi.
-Nə?! Yaxşı da, sən də Əli kmi zarafatından qalma!
Bu vaxt Ayanla Əli bir-birilərinə baxıb gülümsədilər.

Asyayla Sevinc idman zalına gələn dəhlizdə idilər.
-Sağol e Sevinc. Az qala telefonum sinifdə qalmışdı. Necə olar, mən onu partanın altında unutmuşam?
-Olan şeydir, canım. İndi icazə alırsan?
-Xaçu. Bilmirəm icazə verəcək, ya yox?
Elə bu vaxt Sona müəllimə onları gördü.
-Siz haradan?
-Bağışlayın, gecikmişik.
-Evdən gəlirsiniz?
-Xeyr. Sadəcə qızın te...-Sevinc bir anlıq susdu, "telefonu” demək istəmədi.
-Sona müəllimə telefonum sinifdə qalmışdı.
-Başa düşmədim. Telefon?
-Xeyr, sadəcə bu gün mədəniyyət evində konsertim olmalıdır. Xəbər gözləyirdim. Ona görə götürmüşəm üstümə.
-Nə konserti?
-Bilirsiniz bu gün musiqi günüdür-Üzeyir Hacıbəylinin doğum günü. Buna görə də orada tədbir olacaq. Orada pioninoda çalacam.-bunu deyən Asya çəkinə-çəkinə Sona müəlliməyə baxıb sözünə davam elədi,-Yəni icazə versəydiniz, mən gedərdim, həm də hazırlaşmalıyam.
-Yaxşı deyirsən qızım, amma icazəni get sinif rəhbərindən al, sonra gəl.
-Yaxşı müəllimə, onda mən gedim.
-Mən də gəlim, Asya?
-Sən hara a bala? Yolu tanımır? Sən zala!
-Yaxşı müəllimə.
Sona müəllimə idman zalına keçdi. Sevinc də onun arxasınca keçmək istəyirdi ki geyinmə-soyunma otağının qarşısında Gülərlə qarşılaşdı.
-Salam Sevinc.
-Salam Gülər.-Sevinc onu gördüyünə şad olmadı.
-Necəsən?
-Yaxşı. Hətta əla! Bəs sən?
-Mən superəm!
-Görürəm. Həmişə super ol!
Onlar danışa-danışa geyinmə-soyunma otağına girdilər.
-Nədir, inanmırsan?
-Niyə