bəsdir!
-Bir şeyə oxşasa dərd yarı e!
Bardağı daşıran son damcı!
-Tariel!-Əli zərblə əlini partasının üstünə vurub ayağa qalxdı.-Demədim bəsdir?!
Hamı Əlinin bu gözlənilməz hərəkətindən şoka düşmşüdü. Ayan qorxa-qorxa baxırdı.
Tariel də ayağa qalxdı. Əli ilə üzbəüz dayanıb dodaqlarını çeynəyə-çeynəyə dedi:
-Nədir ə? Nə səsini atmısan başına?
-Sənə bayaqdan deyirəm ki, bəsdir?! Eşitmirsən?
-Nədir ə?-Tariel başıyla Ayanı göstərdi.-Atveçat zadsan ona?
-Həri, atveçatam!
Bu söz sinifdə əsl səs-küy yaratdı. “Obba!” “Uydaaa!” “Ağır söhbətdir!” “Sağol,Əli!” sədaları bir-birini əvəz elədi. Yusif başını bulayaraq öz-özünə “Neylədin ə sən?!” dedi.
Tariel Əlinin bu sözünə kinayə ilə güldü. Üzünü sinfə tutaraq yüksək səslə dedi:
-Eşitdiniz də yəqin, oğlanlar? Bundan sonra Ayan xanıma sözü olan Əlidən icazə almalıdır.
Elə bu anda da çənəsinin altına yumruğu yedi. Bu, heyrətdən donub qalan uşaqlar üçün üçüncü şok idi. Yumruğun təsirindən partasına yıxılan Tariel çənəsi tutub acıqlı-acıqlı Əliyə baxdı. Özünü toplayıb dikəldi, Əlinin yumruğunu cavabsız qoymadı. Bu dəfə partasının üstünə yıxılan Əli oldu. Ayan qorxudan tir-tir əsməyə başladı. Deyəsən, ara qızışacaqdı. Tariellə Əli tutaşmağa başladılar. Hər iki tərəfdən oğlanlar tökülüb onları ayırmağa çalışsalar da, mümkün olmurdu. Ara yerdə yumruqların birini Zaman, digərini də Yusif yedi. Sinif müharibə meydanına dönmüşdü. Qızların hamısı pəncərənin qarşısına yığşmışdı. Qəmər Günelə dedi:
-Dünən bir türk serialına baxırdım. Orada da iki oğlan bir qız üstündə belə dalaşırdılar.
Günel ona göz vuraraq:
-Nə bilirsən, indi də elə deyil?-deyə bic-bic güldü.
-Ay daa, semiçka olsaydı.
Onların danşıqlarını eşidən Sevinc dözməyib dilləndi:
-Divan da lazımdır?
-Nə?-deyə qızlar təəccüblə ona baxdılar.
-Deyirəm divan da lazımdır? Camaat can hayındadır, siz də serial, semiçka dərdindəsiniz. Semiçka yox özü də, tum!
Günel göz süzdürərək:
-Sən bizə niyə qulaq asırsan?-deyə soruşdu.
-Neyləyim, səsiniz beynimi