z verirəm ki, bir də onlara baş qoşmayacağam.
Ayan gülümsədi:
-Çox sağol.
-Gedək?-Əli qapını göstərərək,-Direktor çıxıb görsə, o birisi gözümü də vurub o göyərdəcək.-dedi.
Onun bu sözünə ikisi də güldü.

Zəngə az qalmışdı. Sevinc təlaşla Yusifə deyirdi.:
-Ay Yusif, biz onları orada qoyub gəldik. Tariel də ortalarda yoxdur. Birdən yenə də dalaşarlar.
-Elə mən də narahatam.-Yusif sonra təlaşla arxaya döndü, o tərəf-bu tərəfə baxdı. Kərəmi görüb səslədi, ondan Tarieli xəbər aldı. Kərəm isə onların bufetə qayıtdıqlarını dedi. Bu Yusiflə Sevinci daha da təlaşlandırdı.

İsmayıl arxa divara söykənib dayanmış, gözlərini Sevilə zilləmişdi. Fikrə getmişdi, öz-özünə gülümsəyirdi. Mehdi onu belə görüb yaxınlaşdı. Bir İsmayıla, bir də onun baxdığı istiqamətə diqqətlə baxıb dedi:
-Elə baxma, söz olar.
-Hə?-deyə İsmayıl gözlərini Sevildən çəkib ona baxdı.
-Heç nə, deyirəm necəsən?
İsmayıl tərs-tərs ona baxıb kinayə ilə dedi:
-Sən gələnə qədər yaxşı idim.
Sonra keçib yerinə oturdu. Mehdi onun arxasınca dodağının altında mızıldandı:
-Daha yaxşı olarsan da.
Sevil isə bir əlini başına söykəyib digər əli ilə vərəqdə nəsə qaralaya-qaralaya öz-özünə danışırdı:
-Deməli, gördüyüm yuxu bu imiş. Yanımda idi deyə ona yumruq dəymədi.-bu sözünə özü də güldü, sonra davam elədi.-Yəqin tanımadığım adamlar da dalaşanlar idi.-ah çəkdi.-Kaş bu heç yuxu olmayaydı, sonsuzadək davam edən reallıq olardı,-udqundu,-amma reallıq...reallıq Xəlildir.

Bayaqdan Züleyxa ilə söhbət eləyən Asya üzündə narahatlıq ifadə edən bir ifadəylə Sevincgilə yaxınlaşdı və Ayangili xəbər aldı. Çox keçmədi ki, gözlənilənlər söhbət eləyə-eləyə sinfə girdilər. Hər ikisinin simasında təbəssüm və məmnunluq var idi. Onları belə görən Yusif Sevincə doğru əyilərək gileylənməyə başladı:
-Şükür Allaha ki, gəldilər! Biz burada bunlara görə narahat olaq, bunlar da öz keflərində. Əli elə bil bu yumruqları gözləyirdi ki, Ayanla...-Yusif yalnız indi Asyanın burada olduğunu görərək dayandı. Sevinc isə bayaqdan