! Sizə tənəffüs zad lazım deyil.
Ayandan jurnalı istəyən Mirvari müəllimə gəlməyənləri xəbər aldı və yenə də davamsızlığı görüb bir qədər də buna deyindi. Çox keçmədi ki, tənəffüsdəkilər içəri doluşdular. Mirvari müəllimə tərs-tərs onlara baxsa da heç nə demədi, ya da deyəcəklərini sonraya saxladı. Üzünü Tarielə tutub onu lövhəyə çağırdı. Bayaq gələnlərin içərisində isə Əlini saxlayaraq qalanlarına oturmalarını dedi. Yusifgil bir-birilərinə dəyə-dəyə yerlərinə keçdilər. Tariel vəziyətdən narazı, özündən razı halda lövhənin qabağına gəldi. Elə eyni tərzdə Əlini süzdü, amma Əli heç onun tərəfə baxmadı da. Bir xeyli onları izləyən Mirvari müəllimə başını bulaya-bulaya dedi:
-Nç, nç, nç. Allah boy-buxun verib, amma ağıl verməyib də. Heç olmasa, boyunuzdan utanın! Nə idi canınızın ağrısı? Əli, sən də qudurdun?
Əli dinmədi. Mirvari müəllimə səsini qaldırdı:
-Danışın görək!
Tariel Əlini göstərərək sözə başladı:
-Müəllimə, yerimdə oturmuşdum, gəldi, sataşdı.
Hamı təəccüblə bir-birinə baxdı. Tariel isə uydurmağa davam edirdi:
-Nə qədər istədim ki, baş qoşmayım, amma olmadı. Sonra yumruq atdı, mən də məcbur olub onu vurdum.
Hamı şokda idi. Yalanın da bu qədəri?! Mirvari müəllimə də inanmamışdı, deyəsən.
-Oturduğun yerdə gəlib səni vurdu, hə?-deyə maraqlı üz ifadəsi ilə soruşdu.
-Bəli,-bu Tarieli daha da ürəkləndirdi,-mən heç nə eləmirdim.
-Düzdür, Əli?-deyə Mirvari müəllimə üzünü Əliyə tutdu.
Dodaqlarını çeynəyə-çeynəyə Tarielə baxan Əli sonra başını yelləyərək onun dediyini təsdiqlədi. Yusif özündən asılı olmadan “Əli!” deyə dilləndi. Əli ona göz ağartdı. Mehdi ilə İsmayıl da Əliyə baxıb “Düz eləmədin” mimikası ilə başlarını bulayırdılar.
-Sağol Əli, haladır. Xəşil də daşarmış.-Əliyə baxıb təəssüflə başını bulayan Mirvari müəllimə elə təəssüf ifadə edən səs tonuyla da dedi.-Mən belə olduğunu bilirdim, amma inanmaq istəmirdim. Oqtay müəllim məni yanına çağırıb danlayanda bunları demişdi. Amma mən yenə də sənin dilindən eşitmək istədim.
Elə bu vaxt Ayan