ilk dərsi bitmişdi. Tənəffüdə İsmayıl arxa pəncərənin qabağında dayanıb ayağını yerə sürtə-sürtə nəsə fikirləşirdi. Onu belə Yusif əlləri cibində ona yaxınlaşdı. Gəlib onun yanında arxası pəncərəyə söykənib dayandı:
-Nə olub ə, smaylik, Xəzərdə gəmin batıb?
-Gəmim var idi ki, batsın?-deyə İsmayıl dərindən ah çəkdi.
-Yəni vəziyyət belə ciddidir?
-Həm də necə! Ürəyim partlayır.
-Doludur axı,-Yusif ona göz vurdu,-ona görə?
-Mənə kömək elə də. Ona necə yaxınlaşım, nə deyim?
-Ağıllı adamdan soruşursan axı.-deyərək Yusif ağzını büzdü.
-Bəs kimdən soruşum? Nə də olsa, sənin təcrübən var da. Sən bilərsən, qızla necə danışmaq lazımdır.
-Məən?-Yusif gülümsəyərək başını yellədi.-Birinci qaqaş, mənim o məsələlərimi prodüserim Sevinc həll eləyirdi. İkincisi də ki, mən bu günə kimi heç bir qıza sevirəm deməmişəm.
-Yaxşı da? Bəs qızlarla nədən danışırdın?
-Heeç, elə-belə. Təzə-təzə özümü göstərmək üçün siniflərinin qabağında fırlanırdım. Sonra arabir vaxt olanda, dallarınca düşürdüm. Danışmaq lazım olanda da orada-burada, nə bilim, bufetin, ya pilləkənin yanında söhbət eləyirdim.
-Budur sənin sevgi anlayışın?
-Sevgi? Hayy səni! Nə sevgi? Demədim, bu günə qədər heç bir qızı sevməmişəm?
-Bəs bu gün?
-Nə bu gün?
-Bu günə qədər deyirsənsə, yəqin bu gün kimsə var?
Yusif narahat halda yerində qurdalandı.
-Yox ə! Onu elə-belə dedim. İşim-gücüm qurtarıb?
-Bəs onda bu il niyə kimisə fırlatmırsan?
-Vaxt var? Günümün yarısı hazırlıqlarda keçir. Nə isə e, biz səndən danışırdıq axı. Deyirsən ki, ürəyimi necə açım?
İsmayıl getmək üçün ayaqlandı:
-İncimə, amma inanmıram ki, sən mənə kömək eləyə biləsən. Heç kimi sevməmisən, vapşe sevgi haqqında anlayışın yoxdur. Mənim də ki, Sevili fırlatmaq fikrim yoxdur. Mən yaxsısı budur, Əli ilə danışım.
-Yaxşı qaqaş, necə məsləhətdir.
-İncimədin?
-Ayə yox, işində ol.
İsmayıl aralandı. Yusif isə bir daha necə bir insan olduğunu xatırlayıb köks ötürdü.
Sinfə girən Leyla yaxın vaxtlarda fənn olimpiadasının olacağını və kimlərin