pəncərənin qabağından götürüb:
-Aç onu.-deyə Sevilə əlindəkini işarə elədi.
Sevil bayaqkı təəccüblə onun dediyi kimi elədi. Çantanı klokun içinə yerləşdirən İsmayıl onu Sevilə uzadıb gülümsəyərək:
-Buyurun xanım qız, probleminiz həll olundu.-dedi.
-Çox sağol. Məni utandırdın lap.
-Aaa, bu nə sözdür?
-Bunu hər kəs eləməzdi.
-Onda mən də hər kəs olmaq istəmirəm.
Sevil ürkək baxışlarını qaçırıb gözlərini yerə dikdi. Onlardan iki-üç addım aralıda isə Mehdi ilə Yusif onlara baxır və nəsə pıçıldaşırdılar. Zəng vuruldu və dəhliz yavaş-yavaş dolmağa başladı. Artıq Sevillə İsmayıl da sinif yoldaşlarının onlara baxdığını hiss eləmişdilər. İsmayıl heç nə olmamıştək oğlanlara yaxınlaşdı. Züleyxa da Sevilə yaxınlaşdı və danlayarcasına qulağına nəsə pıçıldadı. Sevil əlindəki kloku göstərib ona nəsə dedi və onlar getməyə başladılar. Onlardan beş-altı addım sonra dəhlizdə görünən Nurayla Günay əkizləri də onların arxasınca baxıb nəsə pıçıldaşırmağa başladılar: Günay bacısına:
-Bu Sevil də əməlli-başlı oğlanı ələ keçirib e.-dedi.
-Əşi, bizə nə?-bacısından fərqli olaraq Nuray bu dəfə məsələyə laqeydlik göstərdi.-Mənim daha vecimə deyil. Bu oğlanların hamısı belədir. Görərsən, üç-beş ay fırladıb atacaq. Sevilin ağlı onda başına gələr.
Xəyal müəlim bir əlində portfeli, bir əli cibində məktəbin sol, kiçik qapısından çıxıb binaları tərəfə buruldu. Düyünlü qaşları fikirli olduğundan xəbər verirdi. Bu vaxt İnformatika müəllimləri Anarla Günel salamlaşıb onun yanından ötdülər. Qol-qola idilər və gülə-danışa gedirdilər. Onların arxasınca baxıb öz-özünə gülümsəyən Xəyal müəllim “Nə olsun, o da müəllimdi də. Nə gömlükdə işləmi, nə də buxalteliyada. Müəllim adam deyil? Müəllimin hisləli yoxdu?” deyə düşündü içində. O qədər dalğın idi ki, yanından salam verib ötən Kərəmlə Mehdini görmədi də. Elə fikirli-fikirli bloka girdi. Onun arxasınca baxıb ağzını büzən Mehdi:
-Buna nə olub ə?-deyə Kərəmə baxdı.
-Nə bilim. Yəqin maaşları verməyiblər.
-Yoox, yəqin hansısa qıza vurulub, sonra