a da öyrənib ki, qızın adı “r” ilə başlayır.-deyə Mehdi qəhqəhə çəkib gülməyə başladı. Kərəm də onun bu sözünə dodaq qaçırdı.

Səhər və günortadan fərqli olaraq axşam bərk soyuq və möhkəm külək var idi. Saat səkkizə yaxınlaşırdı. Yusif bir əli cibində, birində kitab-dəftəri üzü küləyə doğru addımlayır, arabir başından çıxan papağı başına sıxırdı. Beləcə gəlib Xatirə müəlliməgilin bloklarının ağzında dayandı. Telefonunu çıxarıb saata baxdı:19:57. Beş dəqiqə daha keçdi. Külək səngimirdi. Yusif artıq blokun içində dayanmışdı. İstədi ki, telefonu çıxarıb Sevincə zəng eləsin, lakin elə bu vaxt Sevincin hazırlıq yoldaşı olan iki oğlan pilləkəndə göründülər. Yusif Sevinci xəbər alan baxışlarla onlara baxdı. Oğlanlardan biri bunu duyub:
-Sevinc yuxarıdadır, gəlir indi.-deyərək Yusifin intizarına son qoydu.
-Çox sağol.-Yusif razılığını bildirmək üçün başını yellədi.
Oğlanlar blokdan çıxıb uzaqlaşdılar. Pilləkəndə növbəti ayaq səsləri eşidildi. Yusif bunun Sevinc olduğunu duyub gözlərini pilləkənə tuşladı. Yanılmamışdı. Gözləməkdən zəhləsi gedən Yusif dostunu görcək ilk əvvəl:
-Haradasan?-deyə əsəbi halda soruşdu.
-Caan, çox gözlətdim?
Yusif yenə də ona acı-acı cavab vermək istəsə də Sevincin uşaqtək yazıq ifadəsini almış üzünə baxıb səs tonunu və üz ifadəsini yumşaldaraq:
-Eyb yox, canın sağolsun.-dedi.-Heç olmasa vzv atardın da.
-Konturum yoxdur.-deyə Sevinc bayaqkı üz ifadəsini aldı.
-Yol çıxırsan, niyə kontur almırsan?
-Günorta bir-iki dükandan soruşdum. Cin kontur yox idi.
-Ələddindən soruşardın da.
-A, onların da dükanı var?
-Yox, Ələddinin sehrli çırağı var, içindən cin çıxır.
Yusifin bu duzlu zarafatına ikisi də gülüşdü. Onlar blokdan çıxıb beş-altı addım getmişdilər ki, Sevinc dayandı:
-Başımı söhbətə qatmısan, əlindəkiləri vermirsən.-o, Yusifin kitab-dəftərlərini götürüb öz çantasının ağzını açdı.
Bu vaxt Yusif nəsə axtarırmıştək üst-başını gəzdi. Nəhayət gödəkçəsinin cibindən bir kağız çıxarıb Sevincə uzatdı:
-Al, yadda ikən bunu da