böyüyüblər.” desə də nədənsə Malik əmi buna inanmaz və özlüyündə tam əksini düşünərdi. Bəlkə də qonşu oğluna olan antipatiyasının əsl səbəbi onun gözünün ağı-qarası bircə qızını nə vaxtsa əlindən alacağının qorxusu idi.
Həmin gecə nə Yusifi, nə də Sevinci yuxu tutmadı. Biri yalan danışdığı, digəri isə illərdir özünü boş bir yalanla aldatdığı üçün peşman idi. Yusif Sevincin, Sevinc isə Yusifin ona ancaq dost gözü ilə baxdığını, öz xəyallarının, arzularının mənasız olduğunu düşünürdü. Heç biri digərinin onu sevə biləcəyinə inanmırdı.Bazar günü səhəri idi. Xatirə müəllimə hər bazar olduğu kimi bu gün də saat doqquzun yarısından oyaq idi. Yerini yığmış, səhər çörəyini yemişdi. İndi isə evlərə əl gəzdirirdi. Yaş əski ilə mebellərin tozunu alır, uşaqlığını, bu evdə ailəsi ilə keçirdiyi xoş günləri xatırlayıb gülümsəyirdi. Elə bu vaxt qapının zəngi basıldı. Əlindəkini bir kənara atıb qapıya qaçdı. Gözlükdən baxdı, gələn xalası Dilşad idi. Qapını açdı:
-Sabahın xeyir, qızım. Necəsən?-deyə xalası onu görüb gülərüzlə xəbər aldı.
-Sabahın xeyir, xala. Gəl də içəri.
-Neyləyirdin?
-Evləri yığışdırırdım. Gəl, gəl.
Dilşad xala ehtiyatla, sanki nəyinsə üstünə basacaq qorxusuyla barmaqlarının ucunda içəri girdi. Evə boylana-boylana:
-İşlərin necədir?-deyə soruşdu.
-Şükür Allaha, xala. Hər şey yaxşıdır. İçəri gələrdin də.
-Yox, yox, qızım. Bir söz deməyə gəlmişdim. eee, şey...-Dilşad xala bir əli belində, biri ilə çənəsini ova-ova nəyi necə deyəcəyini fikirləşirdi.
-Nə olub, xala? Nəsə fikirlisən.
-Heç bilmirəm, necə deyim. Sən demək olar ki, Ayanın böyük bacısı yerindəsən. Ona görə də istədim səninlə danışım.
Xatirə müəllimə söhbətin təxminən hara gələcəyini bilsə də bilmirmiş kimi təəccüblə:
-Ayana nə olub ki?-deyə soruşdu.
-Hələ ki, heçnə. Amma bu gedişlə heç də yaxşı şeylər olmayacaq. Sən məktəbdə onlara dərs keçəndə o Əlidə nəsə qəribəliklər hiss eləməmisən?
-Əlidə? Nə qəribəlik?
-A bala, cavansan da, başa düşərsən. Əli tez-tez Ayana baxıb