b eləmir?
-Həə,-Xatirə müəllimə guya indi başa düşürmüş kimi gülə-güə,-yox ay xala, elə şey yoxdur.-dedi.
-Bəlkə fikir verməmisən?
-Elə şey o dəqiqə özünü biruzə verir. Ay xala, fikirləşdiyin şeyə bax.-deyə guya təəccüblənirmiş kimi gülməyə başladı.
-Nə bilim e, ay qızım. Əlinin anası bizdən medsestra işləyir axı. Nəsə o biri medsestralardan yaxşı sözlər eşitmirəm. Srağagün də o gədə guya Ayana görə guya qəhrəmanlıq eləyib, dalaşıb.
-Bilirəm.
-İstəmirəm qızımın başı belə boş şeylərə qarışsın. Həm də ki, onlar hara, biz hara?
-Hə xala, başa düşürəm.
-Nə isə, qızım.-deyə Dilşad xala durduğu yerdən tərpənərək qapıya doğru getdi.- Sən də bundan sonra daha diqqətli ol. Əgər nəsə hiss eləsən gəl, mənə de.
-Baş üstə xala, baş üstə.
Beləcə Dilşad ta pilləkəni burulub aşağı düşənə kimi dönə-dönə nəsə bilsə ona deməyi tapşırdı. Səbrini güclə basıb məcburi təbəssümlə başını yelləyən Xatirə müəllimə qapını örtüb öz-özünə yarızarafat, yarı bezginliklə:
-Eh, ay xala. Ya sən cavan olmamısan, ya da cavanlıqda səni sevən olmayıb.-deyə öz-özünə pıçıldadı.Leyla otağında-komputerin arxasında əyləşib internetdə nəsə axtarırdı. Elə bu vaxt otağın qapısını kimsə taqqıldatdı. Leyla gözünü ekrandan çəkməyərək “Gəl!” deyə səsləndi. Qapı astaca aralandı. İsmayıl başını azca içəri salaraq:
-Bacı, gəlmək olar?-deyə soruşdu.
Leyla ona baxaraq gülümsədi və başını yellədi. İçəri girən ismayıl:
-Neyləyirsən?-deyə xəbər aldı.
-Heç, sərbəst mövzular üçün material axtarıram.
İsmayıl ona çarpayısını işarə edərək:
-Oturmaq olar, bacı?-deyə soruşdu.
Gözünü monitordan çəkən Leyla təəccüblə:
-Nədir, işin düşüb yenə də?-deyə xəbər aldı.
-Yoox, nə işi? Elə-belə gəlmişəm.-deyə İsmayıl çarpayıya oturdu.
-Doğrudan? Sən mənə elə-belə bacı deyən deyildin, axı. Hə, danış görək, nə olub.
-ee, bacı,-İsmayıl barmaqlarını bir-birinə dolaya-dolaya sözə başladı,-bilirəm e, belə şeyləri səninlə danışmaq biraz yaxşı çıxmır, amma danışmağa bir ağıllı-başlı adam da tapmadım.
-Qız