o da səni fırlatmazdı.
-Sağol Sevinc. Bəs sən Yusifdən bu qıza görə küsməmişdin?
-O başqa, bu başqa. Mən onu heç kimin ayağına atmaram. Səhv başa düşmə Ayan. O, mənə dostdan da artıqdır.
-Başa düşürəm.
-Ayan, bu söhbəti...
-Narahat olma, heç kim bilməyəcək. Aramızda!Artıq birinci növbənin dərsi qurtarmışdı. Məktəbin həyəti yenə də uşaqlarla dolub-daşırdı. Səhər növbəsi öz yerini günortaya verirdi. Sevinclə Ayan bir kənarda durub söhbət edirdi.
-Bax ha, atanla danışan kimi zəng eləyib mənə bir söz deyirsən. Çalış atanı razı sal.
-Baş üstdə canım. İnşallah razılaşar.
-Narahat olma, hər şey düzələr.
-Çox sağ ol. A bir də Xatirə müəllimənin yanına hazırlığa gəlməyin dəqiqdir?
-Hə, istəyirəm əslində. Amma hələ biraz evdə vəziyyət...
-Sən niyə ona görə narahatsan? Səndən bu dəqiqə nəsə istəyən var?
-Sağol canım. Mən anamla bir də danışım, sənə bir söz deyərəm. Sən yəqin Xatirə müəlliməni gözləyirsən.
-Hə, gəlməlidir.
Bu vaxt Xatirə müəllimə qapıda göründü.
-De, gəlir.-deyə Sevinc Ayana onu göstərdi.
Ayan dönüb arxaya baxdı.
-Xatirə müəllimə?
-Yox, Yusif müəllim.-Sevinc üzünü turşutdu.
Ayan yenidən üzünü ona tutdu.
-Gülərlə danışdıqlarını ona deyəcəksən?
-Yox, yox.
Bu vaxt Yusif də onlara yaxınlaşdı. Gülə-gülə qızları salamladı.
-Salam qızlar.
-Nə salam, ay Yusif? Evə gedirik uje.
-Yaxşı da, sındırma da Ayan!-sonra dönüb arxaya göz gəzdirdi.-Aa, İsmayıl neyləyir orada?
-Nə bilim.Yəqin kimisə gözləyir.
-Hmm. Amma kimi oxuyur ki, bu məktəbdə? Bəlkə bacısını, ya da qardaşını gözləyir?
-İsmayılın bir bacısı var, o da birinci kursda oxuyur. Bu nədirsə, başqa məsələdir. Bizə nə ee?-Yusif üzünü turşudub Sevincə tərəf döndü.-Getmirsən Sevinc?
-Hara?
-Evə, hara olacaq?
-Gedəcəm də.
-Sevinc, o səni gözləyir.-Ayan başıyla ona işarə elədi.
-Məni niyə?
Elə bu vaxt Xatirə müəllimə yaxınlaşdı.
-Salam uşaqlar! Necəsiniz? Bu gün sizi görə bilmədim.
-Salam müəllimə, yaxşıyıq.
-Ay Yusif, nə olmuşdu?
-Heç müəllimə. Təzə gələnə qonaqlıq verdim.
Xatirə