be kardeşim, başına ne geldi?-deyə zümzümə eləməyə başladı.
Özünə gələn Kərəm yenidən oğlanın üstünə düşdü:
-Ə, bəsdir, ə! Adam yarıtmaz! Gözünün qabağındakı koturu da görə bilmir.
-Camaata yaxşılıq da yoxdur e! Mən konturu görsəydim, sən bu xanımı görə biləcəkdin?
Nicatın bu sözü qarşısında heç nə deyə bilməyən Kərəm gözlərini yenidən çölə dikdi. Nicat deyəsən doğrudan da özü bilmədən ona yaxşılıq eləmişdi.Bir yandan nişan kasetinə baxan köhnə rəfiqələr digər yandan da söhbət edirdilər. İllərdir bir-birilərini görmürdülər və danışılası o qədər söz var idi ki.
-Deyirəm nişanımda olmadın, heç olmasa toyuma gələrsən.
-Gələrəm, niyə gəlmirəm ki? Toy nə vaxtdır?
-Elnurun babasının ilini çıxmağını gözləyirik. İnşallah yaya.-stəkanı əlinin içində fırladan Kəmalə bic-bic gülümsəyərək,-Nə bilmək olar, bəlkə o vaxta qədər mən sənin toyuna gəlməli oldum?-dedi.
-Mənim?-deyə Xatirə müəllimə kinayə ilə gülümsədi.-Sən onda çox gözləməli olarsan.
Bu vaxt içəri girən anası Kəmaləyə göz ağartdı, sonra keçib divanda otura-otura:
-Bunlar qismət işləridir, qızım. Sən, mən deməklə olmur ki.-dedi.
Xatirə müəllimə heç nə deməyib gülümsədi. Bir qədər heç biri dinmədi və videoya baxdılar. Videoda bəzi sinif yoldaşlarını görən Xatirə müəllimə ah çəkərək:
-Uşaqlarımızın yarısı burada olub ki.-dedi.
-Yarısı olub da. Hamısı olmayıb ki. Bax, görürsən, heç Dürdanə də yoxdur.
Dürdanənin adını eşitcək kefi pozulan Xatirə müəllimə qaşlarını düyünləyib gözlərini videodan çəkdi. Onu belə görən Kəmalə peşmanlıqla:
-Canım bağışla, tamam yadımdan çıxmışdı.-deyə üzrxahlıq eləməyə başladı.
-Doğrudan, onu niyə çağırmamısan?-Xatirə müəllimə kinayə ilə soruşdu.
-Zarafat eləyirsən? O söhbətdən sonra Elnurun da ondan zəhləsi gedir, qalmış ki, nişana çağırmaq. Onsuz da buralarda yoxdur. Kəndə qaçıb.
-Qaçıb, yoxsa qaçırıblar?-Xatirə müəllimə kinayə ilə ona baxdı.
-Əşi, ona elə o da azdır.
-Elə demə. Sənə pisliyi dəysə belə kiminsə pis halına sevinmək heç də insafdan deyil.
Araya yenə də,