ilə:
-Sevinc çox həssas uşaqdır. Bayaq sizin sinif yoldaşlarınız gəlmişdilər. Onları görəndə çox sevindi, amma onu seçən olmadı deyə onlar gedəndən sonra oturub ağladı.
-Caaan, niyə?-deyə Sevinc adaşına tərəf baxdı.
-Sevincin anası o dünyaya gələndə rəhmətə gedib. Atası da onu ana nənəsigilin üstünə atıb çıxıb gedib. Qəlbi qırıqdır, daima sevgi, qayğı istəyir. Biz onu güclə ovutmuşuq. Sizin gəlməyiniz lap yerinə düşdü. Hansınız onu seçəcəksinizsə, mümkünsə tez-tez onu görməyə gəlsin.
Eşitdiklərindən bərk təsirlənən dostlar bir-brilərinı baxdılar. Sevinc dostuna işarə edərək:
-Onu sən götür, onsuz da sinifdəkilərlə belə şərtləşmişik.-dedi.
Yusif balaca dostuna yaxınlaşdı, ona tərəf əyilib saçlarını sığallayıb:
-Yedin bulkanı?-deyə soruşdu.
Balaca Sevinc utancaq halda gülümsəyərək başını yellədi.
-Xoşuna gəldi?
Balaca Sevinc yenə də eyni ifadə ilə başını yellədi. Sinif müəlliməsi Sevincə balaca Sevincin yanındakı oğlanı işarə edərək:
-Rəvan da çox həssas uşaqdır. Bayaq sizin qızlardan onu seçmək istədilər, amma o qoymadı. Sevinc doluxsanmışdı, ona görə istəmədi ki, onu tək qoysun. Rəvan ümumiyyətlə ətrafına qarşı çox diqqətli uşaqdır. Sizə çox həssas və gözəl uşaqlar qalıb. Gərək onları diqqətdən qoymayasınız.-dedi.
Sevinc yeni balaca dostuna yaxınlaşıb əlini onun çiyninə qoyaraq ona tərəf əyildi:
-İcazə verirsən, son zəngə qədər dost olaq?
Rəvan ona baxıb gülümsədi. Bu razılıq əlaməti idi. Sevinc əlini uzadıb:
-Mənim adım Sevincdir. Bəs sənin adın nədir?-deyə soruşdu.
Bir Sevincin əlinə, bir də üzünə baxan Rəvan:
-Müəllimə sizə mənim adımı deməyib?-deyə soruşdu.
Onun bu hazırcavablığı qarşısında dostlar mat-məəttəl bir-birilərinə baxdılar.

Sinifdə hamı öz işi ilə məşğul idi. Söhbət eləyən kim, test eləyən kim, pəncərədən boylanan kim. Əli isə müəllim masasının arxasında oturub özündən ixtiyarsız gözlərini Asya ilə söhbət eləyən Ayana zilləmişdi. Onun baxışlarından sinifdə bir çoxları kimi Asya da xəbərdar idi. Qulağı Ayanda olsa da bir gözü