yazılanları daha yaxşı görmək üçün Sevincin əlini yana itələyirdi. Bu, onsuz da Yusifin əlindən yanıqlı olan Sevinci həm əsəbləşdirir, həm də gülməmək üçün dişlərini bir-birinə sıxmağına səbəb olurdu. Sevinc dəftərin vərəqini aşırıb yeni vərəqdə yazmağa başladı. Çarəsiz qalan Yusif Ayangili səsləyib misallarda geri qaldığını və lövhəni yaxşı görmədiyi üçün dəftər istədiyini dedi. Asya öz dəftərini ona verdi. Bayaqdan bu mənzərəni izləyən İsmayılın ağlına nəsə gəldi. Saatına baxdı. Zəngə dəqiqələr qalmışdı. Ayağa qalxıb Sevilə sarı getmyə başladı. Ona yaxınlaşıb guya məyus halda:
-Sevil, misalları sona qədər köçürə bilmisən?-deyə xəbər aldı.-Mənim gözüm lövhəni yaxşı seçmir. Dəftərini verə bilərdin?
-Hə, köçürmüşəm. Dayan, bir dəqiqə.-deyib Sevil partasının üstündəki dəftəri ona uzatdı.
Dəftəri alan ismayıl tez-tələsik yerinə keçdi. Yalandan bir misalı köçürdü. Sonra dəftəri aşağı tutaraq portfelindən məktubu çıxarıb dəftərin arasına qoydu. Bu vaxt Ramazan maraqla və gülə-gülə ona baxırdı.
-Heç nə görməmisən, ha!-deyə İsmayıl ona göz elədi.
-Narahat olma, işində ol. Problem yoxdur.-deyə Ramazan da ona qarşılıq verdi.
Beləcə İsmayıl heç nə olmamıştək dəftəri yiyəsinə qaytarıb yerinə keçdi. İndi özünü daha rahat hiss eləyirdi. Sanki çiyinlərindən ağır yük götürülmüşdü. Digər tərəfdən də narahat idi. Görəsən, Sevil ona nə cavab verəcəkdi?
Artıq dərs bitmişdi. Dəhlizdə Nigarın qabağını kəsən Kənan ondan Zərifəni xəbər alırdı:
-Niyə hirslənirsən? Prosto iki-üç gündür onu məktəbdə görmürəm, soruşuram ki, niyə gəlməyib?
-Sənə nə? Gəlmir, gəlmir də. Əl çək də ondan!
-Ay Nigar, vallah mənim pis niyyətim yoxdur. Sadəcə onunla danışmaq istəyirəm.
-Ay Kənan, sən də başa düş ki, o səninlə danışmaq is-tə-mir!-Nigar bunu deyib çıxıb getdi.
Uzaqdan Kənanı dəhlizin ortasında çarəsiz görən Ələddinlə Mehdi ona yaxınlaşdılar. Ələddin onu danlarcasına:
-Sən bu camaatın qızlarından nə istəyirsən?-deyə soruşdu.
-Ayə, sənin başın xarabdır?-Mehdi də onu danlamağa