. Sonra hər şey unudulacaq. Sonra...əgər istəsən biz dostluğumuza davam edərik...yox əgər istəməsən...
Sevinc yaşarmış gözlərini gizlətmək üçün başını aşağı salmışdı. Dinmirdi. Yusif də bunu hiss elədiyi üçün daha heç nə deməyib ondan uzaqlaşdı.
Sevgidən uzaq iki insanı bir-birinə nə bağlaya bilərdi axı? Dostluq? Qızla oğlanın? Yox! Elə sevginin özü. Axı iki maqniti bir-birindən nə qədər uzaq tutmaq olardı?
Kimya dərsi başlasa da hələ Xəyal müəllim yox idi. Bu da şagirdlər üçün əsl bayram idi. Ağızlar yenə qızışmışdı. Əli arxaya dönüb gözlərini Sevilə zilləyən İsmayıla baxdı.
-Smayl, nə oldu, məktubuna cavab gəlmədi?
İsmayıl gözlərini zillədiyi yerdən çəkmədən:
-Denən heç oxuyub ki?-deyə cavab verdi.
-Deyirsən oxumaz?
-Oxusa nəsə deyər də. Nə bilim, qaşqabaq tökər, acı cavab verər, sillə vurar. Bu vapşe reaksiya vermir. Qorxuram ki, evdəkilərin əlinə keçər, qızı incidib eləyərlər.
-Uje iki gün keçib. Tapsaydılar, yenə də Sevil sənə qarşı nəsə rekasiya verərdi.
-O da düzdür.
Elə bu vaxt Kənan Əlini səsləyib Mehdini xəbər aldı. Əli çiyinlərini çəkərək bilmədiyini dedi. Dəqiqə fərqi olmadı ki, Mehdi ilə Yusif qapıda göründülər. Onlar müəllimin sinifdə olmadığını görüb təəccübləndilər. Kənan Mehdini görən kimi əziz bir adımını görən təki sevindi. Yusif Əliyə yaxınlaşıb amiranə tərzdə:
-Dur!-dedi.
-Nə?-deyə Əli təəccüblə ona baxdı.
-Dur dedim də! Mən burada oturmaq istəyirəm.
-Başa düşmədim, niyə?
Bu vaxt Yusif qaçaraq nəzərlərlə Sevincə baxırdı. Bunu görən Əli vəziyyəti başa düşsə də yenə də təkid elədi.
-Mixaylo keçsin də ora.
-Mixaylo çənəsi boş şeydir. Ora keçsə ağzına gələni danışacaq.-sonra Yusif Əliyə tərəf əyilib pıçıltı ilə Ayanı işarə elədi.-Nədir, ona yaxın olmaq istəmirsən?-deyə göz vurdu.
Bu Əlinin əhvalını və fikrini dəyişdi. Tez yerindən qalxıb:
-Ayə, sənə yer qurbandır. Keç otur!-dedi. Özü də kitab-dəftərini yığıb Sevincin yanına gəldi. Oturmaq üçün icazə istədi. Sevinc könülsüz halda başını yellədi. Əli onun yanında otumaq