yalnız indi “şah əsər”ini görüb pozanla silməyə başladı
-Kənanın dediklərinə görə, Kərəmə görə belə olmusan?-Əli kəsdirmədən soruşdu.
Bir anlıq duruxan Ayan dodaqlarını büzüb çiyinlərini çəkdi. Əli suallarına davam edirdi.
-Yəni, belə bir şeyib olduğuna inanırsan ki?
-Mən heç cür yaraşdıra bilmirəm.
-Kərəmi, yoxsa Xəyal müəllimi?-Əli Ayana göz vuraraq soruşdu.
-Xəyal müəllimi?-Ayan yenə duruxub ona baxdı.
-Bəs Kərəm niyə Xəyal müəllimin dərsinə girmir, girəndə də onunla dalaşır? Allah bilir yenə də kolidorda onunla dalaşıb ki, Xəyal müəllim belə fikirli-fikirli onu soruşurdu. İnsan bilsə ki, sevdiyinə başqa birinin də meyli var, əlbəttə onunla dalaşar.
-Yox e Əli,-Ayan narazılıqla ağzını büzdü,-biz adi sevgidən danışmırıq axı. Şagird öz müəlliməsini necə sevə bilər ki?
-Ayan, sevgi vəzifə, səviyyə, yaşla ölçülmür ki. Sevgi,-Əli çəkinmədən onun gözlərinə baxa bildi,-sevgi ürəklə ölçülür.-əlini sol tərəfinə qoydu.-Bura söz keçirə bilməzsən.
Ayan gözlərini qaçırdı. Bir müddət ikisi də susdu. Sonra Ayan:
-Əli, bu danışdıqlarımız aramızda qalsın. İstəmirəm kimsə...
-Ayan, biz nəsə danışdıq ki?-Əli gülümsəyərək ona göz vurdu.
-Yoox,-Ayan da özündən ixtiyarsız gülümsədi,-mən də xatırlamıram.
Növbəti dərs başlasa da Kənan hələ də tənəffüsdə Mehdidən eşitdiklərinin şokunda idi.
“-Kənan, iki gündür ha fikirləşirəm ki, bunu sənə necə deyim... Xahiş eləyirəm, sözümü kəsmədən mənə qulaq as. Zərifənin ailəsi çox təhlükəli və kriminal ailədir. Atası piyaniskanın biri olub. Arağa görə qonuşusunu bıçaqlayıb deyə indi türmədədir. Böyük qardaşı da ki, atasından beş addım qabağa, zayın biridir. O....lazımsız şeylərdən çəkirmiş. Özü də davakardır, Xırdalanda hamı onun dad-bidad eləyir. Onun-bununla dalaşır, sonra da qalan hirsini gəlib evdə anasından-bacısından çıxır. Düzdür, anasına əl qaldırmır, amma yazıq qızı, Zərifəni... Qız ona görə bir həftədir dərsə gələ bilmirmiş. Necə döyübsə... Balaca qardaşı da zaydır. Bizim məktəbdə oxuyur, səkkizdə. Yadındadır,