keçməsini dedi. Üzünü Mərdan müəllimə tutdu:
-Müəllim, bağışlayın, beş-altı dəqiqəlik dərsinizin vaxtını alacağam.
-Buyurun, müəllim. Vaxt sizindir.
Direktor razılıq bildirib üzünü sinfə tutdu. Keçən dəfəki amiranə tərzdə:
-Yusif! Sevinc! Qalxın, görüm ayağa!-deyə onlara müraciət elədi.
Bu ani müraciət dostların canına yenə üşütmə saldı. Qorxaq baxışlarla bir-birilərinə baxa-baxa ayağa durdular. Hamının diqqəti onların üzərində idi. Oqtay müəllim ciddiliyini pozmadan soruşdu:
-Mən sizi aşağıda-kolidorda tutan günü siz haradan gəlirdiniz?
Yenə ürkək baxışlar və qorxa-qorxa verilən cavablar.
-Birinci sinifdən uşaq seçməkdən.-deyə Sevinc dilləndi.
-Elə ikiniz?
-Bəli, biz həmin gün dərsə gecimişdik deyə sinif yoldaşlarımız bizdən əvvəl getmişdilər.-bu dəfə dillənən Yusif oldu.
-İkiniz də, eyni vaxtda?
-Müəllim, biz qonşuyuq, eyni blokda qalırıq. Həmin günü Sevincgilin qapılarının kilidi xarab olmuşdu deyə evdən çıxa bilmirdilər.
-Hmm,-Oqtay müəllim fikirli-fikirli dodaqlarını büzdü,-bəs niyə zəng vurulduğu halda siz hələ də kolidorda idiniz?
-Müəllim, biz tənəffüsdə getmişdik. Getdiyimiz sinifdə də uşaqlar bizi buraxmaq istəmirdilər deyə dərs vaxtı dəhlizdə olmalı olduq.
Oqtay müəllim Mirvari müəlliməyə baxdı. Mirvari müəllimə gülümsəyərək başını yellədi. Sonra üzünü yenidən dostlara tutan Oqtay müəllim dedi:
-Eşitmişəm, sizin aranızda həm də möhkəm dostluq münasibəti var?
-Düzdür.-deyə dostlar başlaırını yellədilər.
-Amma iki gün əvvəlki söhbətdən sonra sizin haqqınızda artıq-əksik sözlər danışılmağa başlanılıb. Bu da düzdür?-Oqtay müəllim sanki bu sualı sinfə ünvanlayırmış kimi bir-bir uşaqları süzdü. Bəziləri başını aşağı saldı, bəziləri gözlərini qaçırdı. Yalnız dostlar gözlərini bir nöqtəyə zilləyib dayanmışdılar. Bir xeyli davam edən sükutdan sonra direktor yenidən sözünə davam elədi-Mənim hər şeydən xəbərim var. Sinifdə gedən pıçhapıçlardan da, müəllimlər arasında gedən mənasız qeybətlərdən də. Düzdür, dərs vaxtı kolidorda olmaq sizin