düşmürəm.
Yusif Sevincin gözünün içinə baxaraq dedi:
-Sən Gülərlə razdvalkada söhbət eləyirdin.
Sevinc özünü itirdi:
-Nə?! Sən bizə qulaq asırdın?
-Əslində yox. Yəni mən əslində sənə görə müəllimdən icazə alıb çıxmışdım.
-Mənə görə?
-Gec gəldin, narahat oldum. Nə isə. Gülərin mənim haqqımda dediklərini eşidib dayandım. Sonra da sənin dediklərini eşitdim.
Sevinc özünü sındırmadı:
-Hə, nə olsun? Eşit də.
-Gərək mənə yalan deməyəydin. Niyə Gülərlə danışdığını mənə demədin?
-Nə deyəydim sənə, Yusif? Deyəydim ki, “Gülər sənin haqqında atıb-tutdu, mən də ağzının payını verdim”?
-Nə verdin amma?-Yusif gülərək dostuna baxdı.-Çox sağol dost! Yaxşı ki, varsan.-sonra necə oldusa özü də bilmədən Sevincin əlini tutdu.
-Heyyy neyləyirsən?-Sevinc sərt hərəkətlə əlini çəkdi.-Sən lap ağını çıxartdın!
-Yaxşı, yaxşı,bağışla.-geri atılan Yusif çaş-baş halda qalıb,-İnan ki, bilmədən oldu. Sadəcə sağol deyəcəkdim.-dedi.
-Sənin sağolun da bundan artıq olmayacaq ki! Adamı peşman eləyirsən ee.-Sevinc səsini başına atmışdı.
-Sən peşman eləyirsən ee adamı. Nədir, bilə-bilə olmadı ki. Küsürsən bir dərd, barışırsan ayrı dərd!
-Danışma onda mənimlə, Yusif! Danışma!
-Vay səni alanın halına! Yazığı iki günə infakt eləyərsən.
-Əsl sənə gələnin halına vay olub! İki gündən sonra onu da atarsan. Sən öyrəşmisən axı.
Onlar dalaşa-dalaşa binalarına yaxınlaşırdılar. Həmişəki olduğu kimi bütün məhəllə bilirdi ki, Yusiflə Sevinc gəlir.

Əli soyuducunun qapısın açıb yaxşıca göz gəzdirdi və sonra Hüseynə səsləndi:
-Qaqa, yeməyə heç nə yoxdur?
İçəridən Hüseynin səsi gəldi:
-Qayğanaq var tavada. Sənə saxlamışam.
-Iyyy! Yenə qayğanaq?!-deyə Əli üzünü turşutdu.
-Ə, olana şükür elə. Bilirsən yumurtanın biri neçə qəpikdir? Bəyənmirsən yemə!
Əli tavanın ağzını açdı. Orada tavanın yarısı qədər qayğanaq qalmışdı. Əli yenə üzünü turşutdu.
-Bu soyuqdur axı.
-Soyuqdur, isit! Onu da mən eləyim?
Əli qazı yandırıb tavanı onun üstünə qoydu. Sonra çörəyi doğramağa başladı.
-Mama gec