büzüb:
-Biz içimiz (ikimiz) də çox pis, nalançı (yalançı), xain dostlarıq. Uf olsun bizə!
Yusif gülümsəyərək Sevincə baxdı, mehribanlıqla başını buladı. Sevdiyi necə də şirin görünürdü. Sevinc onu belə görüb göz süzdürərək:
-Nədir, nəyə gülürsən?-deyə soruşdu.
-Böyümədin də sən.
-Sən böyüdün axı.
-Dalaşırıq yenə də?
-Yoox, niyə özündən söz çıxarırsan?
-Mən söz çıxarıram?
Yusiflə Sevinc-illərin “dost”ları yenə də dalaşa-dalaşa binalarına yaxınlaşırdılar.Daha bir neçə gün keçdi. Qış artıq özünü göstərməyə başlamış, qar yağmasa da havalar əməlli-başlı soyumuşdu. Həmin gün səhər də bərk soyuq var idi. Kəmalə müəllimənin yarımqrupu doqquzuncu otağın qarşısında dayanıb onu gözləyirdilər. Tariel bir əlində bükülü dəftər o tərəf-bu tərəfə gedib gəlir, Səbuhiyə deyinirdi:
-Bu nə yaşayışdır ə, bu nə ömürdür?
-Nə olub? Niyə deyirnirsən yenə də?-deyə Səbuhi xəbər aldı.
-Ayə, səncanı, belə həyat olar? Ömrümüzü məktəb kolidorlarında çürüdürük. Bi sevgilimiz də olmadı ki, vaxt keçirək.
-Sən fərasətsizsən, məktəb neyləsin? Tap da birini.
-Kim itirmişdi ki, mən də tapım?
-Niyə? Məktəb doludur ki, qızla. Bir dənə göz-qaş elə, vsyo da.
-Hə, sən ona görə bekar qalmısan?
-Əşi, mənim boş vaxtım olur ki? Basketbol zad, alınmır. De,-Səbuhi Tarielə yaxınlaşıb biraz asta səslə,-Yusifə de, spisoku doludur, birini düzəltsin də sənə. O, onsuz da indi başını Sevinclə qatır.-dedi.
Səbuhinin bu sözünə ikisi də qəhqəhə çəkərək gülüşdülər.
Məktəbin həyətində rastlaşan Əli ilə Asya məktəbə girdilər. Əli cəsarət eləyib Asyadan Ayanı soruşa bilmirdi. Onlar doqquzuncu otağın qabağına yaxınlaşdılar. Bu vaxt dostlar bir küncdə testə baxır, nəyisə müzakirə eləyirdilər. Asya həvəslə:
-Zdrastvuyte doroqie, kak dela?-deyə soruşdu.
Əli də onları salamladı. Başını testdən qaldıran Yusif Asyanı süzərək kinayə ilə ağzını büzdü:
-Deyirəm Asya, daha keçib, ingiliscə də salamlaşardın. İngilis dili dərsinə giririk.
Asya Yusifə göz süzdürüb Sevinclə söhbət eləməyə başladı. Bu arada Əli Yusifə