qışqırdı.
-Olar, repeat eləyim?
-Yusif!
-Hazır deyiləm.
-Yaxşı eləyirsən. Bayaqdan bülbül kimi ötürdün.
Kəmalə müəllimə qələmi götürərək onun adının qarşısında “2” yazdı. Yusif isə heç nə olmamıştək o tərəf-bu tərəfə boyalnmağa başladı. Birdən Sevincin ona baxıb təəssüflə başını buladığın gördü. Yalnız indi utanaraq gözlərini qaçırdı.

Böyük tənəffüs idi. Kərəmi səsləyən Əli:
-Rəhimi görüb eləmirsən?-deyə onu xəbər aldı
-Arada görürəm. Rəhimdir də, moykada işləyir.
-Rəhim, o kimdir ki?-deyə İsmayıl maraql qaşlarını çatdı.
-Bizimlə oxuyub,-deyə əli üzünü oan tutdu,-əslində indi də oxumalıdır. Prosto, kasıbçılığın üzü qara olsun. Yetim uşaqdır, anası orada-burada xadiməlik eləyir, o da moykada maşın yuyur.
-Özündən böyük bacısı-qardaşı yoxdur ki?
-Böyük qardaşı var, prosto o bu yay əsgərliyə gedib deyə evin ağırlığı Rəhimin üstünə düşüb.
-Hə, bir dənə balaca bacısı da var, o da mənim qardaşımla oxuyur-deyə Ramazan da söhbətə qoşuldu.-Elə yaxşı uşaqdır ki, bu Rəhim. Heç kimə dəyib toxunmaz, heç kiminlə işi olmaz. Oxumurdu, amma tərbiyəsinə görə müəllimlər onu sinifdən-sinfə keçirirdilər.
-İndi dərsə gəlməsə sinifdə qalmalı olacaq. Bəs o bunu bilmir?
-Bilir, niyə bilmir? Kefindən qalmır ki, o yazıq da.
Elə bu vaxt uşaqların “Təşkilatçı” kimi tanıdıqları Aygün müəllimə sinfə girib, uşaqları salamladı. Sonra üzünü sinfə tutub:
-Aha, deməli belə. Məktəbimizdə hər il olduğu kimi bu ild də yeni il karnavalı keçirəcək. Qatılmaq istəyən indidən adını yazdıra bilər.-dedi.
-E müəllimə, bizlik deyil.-deyə Mehdi ağzını büzdü.
-Niyə?
-Biz orada neyləyəcəyik ki? Şaxta babaya aid şeir deyəcəyik?
-Yox, sənə kim deyir ki, şaxta babaya şeir de? Gözəl səsi olan mahnı oxuya bilər, əl qabiliyyəti olan rəsm çəkə bilər. Orada “İlin sön günü” adlı kiçik sərgimiz də olacaq. Ya da istəmirsinizsə elə-belə tamaşaçı kimi də otura bilərsiniz. Məndən demək.
Hamı bir-birinə baxdı. Heç kim razı görünmürdü. Sinfi süzən Aygün müəllimə:
-Nə oldu, heç kim razı deyil?-deyə