ə soruşdu.
-Yox e, müəllimə.-deyə Leyla başını buladı.
Anidən gözü Sevilə sataşan Aygün müəllimə ondan qatılmaq istəyib-istəmədiyini xəbər aldı. Sevil isə istəmədiyini dedi. Aygün müəllimə daha heç nə soruşmayıb sağollaşıb sinifdən çıxdı. Mehdi onun arxasınca deyinməyə başladı:
-Bu da bekar adam axtarır. Karnavala birincilər getsin.
Sanki İsmayılın ağlına nəsə gəldi.
-Bəlkə özümüz təşkil eləyək?-deyə üzünü ətrafındakılara tutdu.
-Nəyi?-deyə Əli ona baxdı.
-Şənliyi də. heç keçirməmisiniz?
-Sinifdə?-deyə Mehdi də ona baxdı.
-Hə, sinifdə.-İsmayıl kinayə ilə ona baxdı.-Ondansa məktəbin karnavalına gedək də. Başqa yerdə. Belə ailəvi restoran kimi bir yer tutaq. On-on beş nəfər olsa bəsdir. Onsuz da qurtarıb gedirik, nəsə bir xatirə qalsın da.
Onun bu təklifi dostlarının da ağlına batdı və şənliyi keçirəcəkləri yeri götür-qoy eləməyə başladılar. Bu vaxt təngənəfəs sinfə girən Zaman üzünü sinfə tutub:
-Uşaqlar, xəbəriniz var, məktəbimizdən qız qaçıb?-deyə səsini qaldırdı.
Hamı təəccüblə bir-birinə baxdı. Nuray bacsına tərəf əyilib:
-Ala, ikisi itib, biri bitib.-deyə pıçıldadı.-Qəmərlə oturan bundan artıq olmayacaq ki.
-Kim qaçıb, səncanı?-deyə Mehdi xəbər aldı.
-Sizcə?
-Ə biz nə bilək?-Mehdigilin partasına söykənən Yusif üzünü turşudaraq soruşdu.-Məktəbdə o qədər qız var ki.
-Heç kim bilməsə də, sən bilməlisən, Yusif.-deyə Zaman ona göz vurdu.-Köhnə sevgililərindəndir. Aynur.
-Aynur?-onun adını eşidən Züleyxa özündən ixtiyarsız əvvəl Zamana, sonra daYusifə baxdı.
Aynur Züleyxagilin qonşusu, Yusifin də köhnə sevgililərindən idi. Məhz həmin il, doqquzuncu sinifdə Aynura gözü düşən Yusif söz aparıb-gətirsin deyə Züleyxaya yaxşı, hətta çox yaxşı davranır, “gözünün üstündə qaşın var” demirdi.
Gözlərini Züleyxadan çəkən Yusif Zamana:
-Əşi, qaçıb, qaçıb da. Allah xoşbəxt eləsin. Bundan bizə nə?-deyə ağzını yaydı.

Növbəti tənəffüs. Əlləri cibində dəhlizi o baş-bu baş edən İsmayıl sanki ətraf aləmdən təcrid olunmuşdu. “Ona yaxın olmaq istədim, amma daha