soruşdu.
-Səndən başqa bu qapını belə döyüb girən kimdir ki?
-Bacı, dərs oxuyurdun?-Ramin içəri girdi.
-Eybi yox qaqaş, gəl.
Ramin bir əlində riyaziyyat kitabı, digər əlində dəftər-qələm gəlib Ayanın yanında oturdu.
-Bax, bunu eləyə bilmirəm. Daha doğrusu eləyirəm, cavab düz alınmır.
-On ikinci misal?
-Hə, bu niyə belə alınıb?
Ayan bir misala, bir də qardaşının dəftərinə baxdı.
-Alınmayacaq da qaqaş. Bax sən burada mənfini nəzərə almamısan. Götür, bir də həll elə!
Ramin misalı həll eləyib düzgün cavab aldı.
-Doğrudan ee bacı. Çox sağol.
-Dəyməz qaqam. Ata haradadır?
-İş yoldaşıyla danışır deyəsən telefonda. Nəsə əsəbi idi.
-Yaxşı daa? Nə pis oldu.-Ayanı ağzını büzdü.
-Ataya nəsə deyəcəkdin ki?
-Hə. Köçməyək deyə yalvaracaqdım.
-Sən də köçmək istəmirsən?
-Hmm.-Ayan qardaşının saçlarını oxşadı.
-Mən də.
-İstəmirəm də uşaqlardan ayrılım. Bir ilim qalıb. Heç olmasa məktəbi qurtarardım.
Ramin məyus halda boynunu burdu.
-Eh, sən yaxşısan ki. Bu il qurtarırsan. Bəs onda mən neyləyim? Hələ yeddidə oxuyuram.
-Caaan qaqaşım.
Elə bu vaxt Ayanın böyük bacısı Reyhan içəri girdi.
-İkinizin də gözü aydın! Köçmürük!
Bacıyla qardaş bir-birilərinə baxıb qışqırışdılar.
-Oley!! Yaşasın!!
-Allah dualarımı eşitdi. Çox şükür!- lakin Ayan birdən duruxdu.-Niyə?-deyə bacısına baxdı.
-Usta başı batmışlar turbaları nə təhər quraşdırıblarsa, hamısı partlayıb kuxnayla, hamam-tualet pis gündədir.
Ayan bu xəbərə çox sevinə bilmədi.
-Ay daa, nə pis oldu. Ata hirslənib hə?
-Hə. İndi telefonda Kərim dayıyla danışır. Ustaları o tapmışdı axı.-Reyhan birdən durub maraqla onlara baxdı- Bir də ki, siz niyə pis olursunuz? Siz ikiniz deyildiniz köçmək istəməyən?
Ramin məyus halda dedi:
-Ata xərcə düşüb bacı, necə sevinək?
-Pah, bu balacaya bax. Xərc bilən olub.-Reyhan gülərək qardaışının saçlarını dağıtdı.
-E! Eləmə də!
Ayan kefsiz halda dilləndi:
-Doğrudan yaxşı olmadı. İndi bir də təzədən o turbaları dəyişmək lazım olacaq.
-Eh, düzələr İnşallah!-deyə Reyhanm da