ə deməyəcəksiniz.
-Bizə inanmırsan, doroqoya?
-Əlbəttə inanıram. Sadəcə anam bilməsin.
-Sevinc ürəyimizi partlatma. Biz Xavər xalaya niyə deyək ki?-Ayan bezmiş halda dilləndi.
-Ondan uşaqlıqdan bəri xoşum gəlirdi. Demək olar ki, bir yerdə çox vaxt keçirmişdik.
Asya Ayana baxaraq göz vurdu. O deyəsən, söhbətin kimdən getdiyini başa düşmüşdü.
-Amma indi burada yoxdurlar. Moskvada yaşayırlar.
-Dayan e,-Asya deyəsən gözlədiyi cavabı almamışdı,-sən kimdən danışırsan?
-Dedim axı tanımazsınız. Anamın rəfiqəsinin oğlaundan.-yenə eyni yalan!-Adı Caviddir. Beş ildir görmürəm.-Sevinc guya məyus halda dodaqlarını büzdü.
-Nə? Şto? What? Beş il?-Asya təəccübünü gizlədə bilmədi.
-Hə, nə var ki, burada?
Elə bu vaxt Xavər xala əlində mobil telefonla içəri girdi. Kiminləsə danışırdı.
-Gözlə, verirəm indi.-o telefonu qızına uzadıb-Rəna xaladır.-dedi.
Sevinc telefonu götürüb əvvəlcə gülə-gülə danşsa da bir deyib rəngi qaçdı. Danışa-danışa qaşları çatıldı. Güclə gülümsəməyə çalışdı. Birtəhər danışıb qurtardı və telefonu anasına qaytara-qaytara:
-Yeni ildə gəlirlər.-dedi. Üzündəki isə sevincdən çox narazılıq ifadəsi idi.
Lakin Xavər xala bunu başa düşməyib:
-Bilirəm,-dedi,-əri bir aylıq otpuska götürüb. Bura bacısıgilə gəlirlər. Bizdə də qalacaqlar.
Beləcə Xavər xala qızların çay istəyib-istəmədiklərini xəbər alanadan sonra yenidən onları tək qoyub otaqdan çıxdı. Sevincin yalanı deyəsən başına iş açacaqdı. Fikirli gözlərini süfrəyə dikib səssiz dayanmışdı. Onu belə görən rəfiqələri təəccüblə bir-birilərinə baxdılar. Sonra Asya:
-Doroqoya, nə olub?-deyə soruşdu.
-Heç, bayaq deyirdim e, anamın rəfiqəsigil, onun oğlu zad. Yeni ildə bizə gələcəklər.
Qızlar sevincək bir-birilərinə baxıb gülüşdülər və Sevincə göz aydınlığı da verdilər. Gülə bilməyən bircə Sevinc idi.
Artıq saat beşə işləmişdi. Zahid dükanda müştərinin pulunun qalığını qaytarırdı ki, Yusif hövlank içəri girib salamsız-kəlamsız:
-Ə Zahid, qardaşının gül dükanı niyə bağlıdır?-deyə