f çəkinə-çəkinə Sevincə baxdı.
-Yox ay, dost, niyə inciyirəm ki? Səni də başa düşürəm.
Elə bu vaxt qapıda görünən Xavər xala içində tort olan boşqabını Yusifə verib çayla içməsini dedi. Yusif minnətdarlıq edərək boşqabı aldı. Xavər xala evə qayıtdı. Yusif də sağollaşaraq yuxarı qalxmaq istəyrid ki, Sevinc onu səslədi:
-Dost, sənə bir şad xəbərim var. Bilirsən nə olub?
-Şad xəbər?-Yusif gülümsəyərək qaşlarını çatdı-Desən bilərəm.
Sevinc qapını özünə sarı çəkib biraz çölə çıxdı. Asta səslə:
-Yeni ildə Cavidgil bizə gələcəklər-dedi.
Yusifin üzndəki təbəssüm itərək narahatlıqla əvəz olundu. Əlləri əsdi, az qala boşqabı da əlindən salacaqdı. Birtəhər özünü toplayıb süni gülüşlə:
-Əla şok...eee əla xəbər idi.-dedi.
-Anası təbrik eləməyə zəng eləmişdi. Onda dedi ki, bir aylığa gəlirlər, biz də qalacaqlar. Elə həyəcanlanıram ki.
-Gözün aydın.
-Sevinc!-deyə içəridən Malik əminin səsi eşidildi.
-Yaxşı, mən gedim, atam çağırır. Hələlik.-deyə Sevinc sağollaşıb içəri girdi.
Yusif yerindəcə donub qalmışdı. Ağır-ağır başını döndərib yuxarı qalxan pillələrə baxdı. İndi beşinci mərtəbəyə qalxmaq ona bu gün çəkdiyi zəhmətdən daha çəitn gəlirdi. Zəhmət?! Deyəsən, axı bu gün çəkdiyi bütün zəhməti hədər getmişdi. On iki saatlıq qaçaqaç, aclıq, həyəcan, və əsəb-hamısı hədər imiş. Sevincin çoxdandır gözlədiyi qonağı gəlir. Djavid! Və Yusif nə qədər çalışsa da ona “dostdan daha artıq” ola bilməyəcəkdi.Növbəti həftənin ilk günü idi. Havalar daha da soyumuşdu. Sinoptiklər isə qardan xəbər verirdilər.
Tarix dərsində Sevinc dərs danışır, Ülviyyə müəllimə qarışıq bəzi şagirdlər ona qulaq asır, bəziləri isə dərin fikirdə idilər. Kənan arabir əlini üzündəki yaralara aparır, dünəni xatırlayıb gah gülümsəyir, gah da kədərlənirdi. İsmayıl yenə də gözlərini Sevilə zilləmişdi. Əkizlər yenə də kefsiz idilər. Əli gözucu Ayanı süzürdü. Yusif isə fikirli-fikirli gah Sevincə, gah da kitaba baxırdı. Onların hamısından xəbərdar olan, gözündən heç nə qaçmayan isə yenə də Asya idi. Sevinc