ə tutub-Rəhimi görsən, de ki, dərsə gəlsin.-dedi. Amma deyəsən Kərəmin fikri özündə deyildi.-Kərəm! Səninlə deyiləm?!-deyə Mirvari müəllimə bu dəfə səsini qaldırdı.
Diksinən Kərəm:
-Bbb..bəli?-deyə ona baxdı.
-Sənin fikrin haradadır? Deyirəm ki, Rəhim niyə dərsə gəlmir?
-Müəllimə, ailələrinin vəziyyəti çətindir deyə o da işləyir.
-Ay Kərəm, mən də başa düşürəm e, vəziyyətləri yaxşı deyil. Amma dərsə gələ bilməsə onun vəziyyəti də pisləşəcək. Qayıbları baş götürüb gedir. Heç olmasa, həftədə bir-iki dəfə gəlib özünü göstərib getsin də.
-Müəllimə, mən də demişəm. Amma deyri ki, işlə məktəbi çatdıra bilmərəm.
Arabir öskürən Yusifin halsız siması Mirvari müəllimənin gözündən yayınmadı.
-Nə olub, ay Yusif? Niyə xəstələnmisən?
-Heç müəllimə.
-Müəllimə, nə olacaq? Dünən bütn günü hə...-Mehdi sonda anda “hədiyyə” deməkdən özünü saxlaya bildi.-həyət-bacada sülənib.
-Dirsəyim çıxdı e, səni dümsükləməkdən!-Əli ona sarı əyilib hisrli-hisrli pıçıldadı.-Peşman elədin, bir söz deməyə. Məhlənizdəki qeybətçi arvadlara oxşamısan lap.
-Yusif bu həyət-bacadan əl çəkmədi də. İndi kimin blokunun ağzını kəsdirmişdin?
Onun zarafatla verdiyi bu suala hamı gülüşdü.
-Yox, müəllimə, elə bir şey deyildi.
-Deyəcəklərim hamınıza aiddir.-Mirvari müəllimə üzünü sinfə tutdu.- İndi sizin hər saniyəniz qızıl dəyərindədir Ona görə də vaxtınızı boş-boş şeylərə sərf eləməyin. İndi sizə vacib, həyatınızın mənası kimi görünən hisləriniz gələcəkdə, dar məqamda sizin köməyinizə çatmayacaq. Bilirəm, onlar da lazımdır. Amma ona qədər həyatda öz ayaqlarınızın üstündə dayanmaq, hislərinizə layiq bildiyiniz insanlarla xoşbəxt bir ömür yaşamaq üçün oxuyun!
Mirvari müəllimənin bu hikmətli sözlərini Mehdi özünəməxsus bir şəkildə tamamladı
-Lenin baba nə deyib? Oxumaq, oxumaq, yenə də oxumaq!
Onun bu sözünə yüngülcə başını bulayan Mirvari müəllimə yenidən üzünü uşaqlara tutub:
-Altıncı gün, axırıncı saat valideyn iclasıdır. Analarınıza deyin, hamı bir nəfər kimi gəlsin.-dedi.
-Müəllimə,-Səbuhi