ə ağlındakılarını qarşılaşdırıb bundan sonra nə edəcəyini müəyyənləşdirmək istəyirdi. Amma bir qüvvə də onu yuxarı çəkirdi. Axı dörd saat idi onu görmürdü. Dörd saat elə də çox müddət deyildi, bəlkə, amma Yusifin xəstə olduğu bir vaxtda onu görmədən də dayana bilməzdi. Beləliklə, ürəyi ağlına qalib gəldi və asta-asta pillələri yuxarı qalxdı. Beşinci mərtəbəyə çatıb zəngi basdı. İçəridən Nuridə xalanın səsi gəldi. Qapını açdı, qarşısında Sevinci görcək gülərüzlə halını xəbər aldı. Sonra bir xeyli Yusifdən gileyləndi. Məyus halda ona qulaq asan Sevinc Yusifin əmanətlərini ona verib kefsiz şəkildə geri qayıtdı.
Həmin gecə Yusifin vəziyyəti biraz da pisləşdi. Hərarəti qırxa yaxınlşır, arabir də sayıqlayıb ağlayırdı. Nuridə xala ilə Valeh əmi də ona görə səhərə qədər yuxusuz qaldılar. Həmin gecə sanki özündən iki mərtəbə yuxarıda olanları hiss eləyən Sevinci də yuxu tutmadı. Narahatlıq və qarışıq fikirlər onun da yuxusuna haram qatmışdı. Yuxusu qaçan təkcə Sevinc deyildi. Eyni hislər Xatirə müəlliməni də yuxusuz qoymuşdu. Həmin gecə sanki bütün şəhər yuxusuz qalmışdı: Kənan kədərli, Kərəm məyus, İsmayıl həyəcanlı, Sevil qərarsız, Ayan narahat, Əli biraz xoşbəxt...İlin sonuna bir həftə qalırdı. Buna görə də məktəblərdə son yoxlama işləri yazdırılır, yarımillik qiymətlərin çıxarılmasına başlanılır, eyni zamanda bayram tədbirlərinə də hazırlıq görülürdü.
Mirvari müəllimə sinfi gözdən keçirib başını buladı:
-Onsuz da adi günlərdə dərsə gəlmirsiniz. İndi lap bəhanə olub. Bayrama bir həftə var, sinfin yarısı tətilə çıxıb.
Heç kim dinmədi. Ürəyində onunla razılıaşanlar da var idi, “Başladı da yenə danışmağa.”deyə düşünənlər də. Mirvari müəllimə çantasından bükülü bir kağız çıxarıb eynəyini gözünə taxdı:
-Olimpiadanın nəticələri çıxıb.
Hamının diqqəti ona yönəldi. İndi iştirak edənlər başda olmaqla hər kəs dörd gözlə ona baxırdı.
-Birinci yeri tutan var, müəllimə?-deyə İsmayıl həvəslə soruşdu.
-Hə,-Mehdi arxaya dönüb kinayə ilə,-vərəqi tərsinə