i ki, İsmayıl ona belə sual dolu baxışlarla baxır və mənasız suallar verirdi.
Artıq ikinci dərs başlamışdı. Fikirli halda sinfə girən Xatirə müəllimə uşaqlarla salamlaşdı. Hər kəsi ona nə olduğu düşündürürdü. Çünki onun dalğın siması heç kimin nəzərindən qaçmamışdı. Çantasını masanın üstünə qoyub sinfə göz gəzdirdi.
-Elə bu qədərsiniz?-deyə xəbər aldı.
Leyla təsdiqlədi. Daha heç nə soruşmayan Xatirə müəllimə jurnalda qayıbları yazırdı ki, birdən Mehdi dilləndi:
-Müəllimə, çölə olar?
-Mehdi, tənəffüs elə indi qurtarıb. Olmaz.
-Müəllimə, tənəffüsdə Əli söhbətə tutmuşdu. Vacib olmasa, icazə istəmərəm. nə olar, icazə verin?
-Olmaz, dedim. Direktor keçən dəfə bərk-bərk tapşırdı ki, dərs vaxtı heç kim dəhlizdə olmasın.
-Müəllimə, vallah gəzməyə getmirəm. Vacibdir.
-Bəs səni dəhlizdə tutsalar?
-Onda deyərəm ki, dərsə girməmişəm.İcazə versəydiniz, çoxdan gedib-gəlmişdim.
-Yaxşı, get. Amma elə elə ki, səni dəhlizdə tutmasınlar.
-Baş üstə, müəllimə.-deyə Mehdi cəld yerindən duraraq qapıya doğru qaçdı və çölə çıxdı.
Xatirə müəllimə keçmiş dərsi sorğu-sual elədi və Əli yenə də fəallığı ilə fərqləndi. Sonra jurnala baxaraq qiyməti olmayanları dərsə çıxardı. Sevinc elə yenicə lövhəyə çıxıb dərs danışırdı ki, Mehdi sinfə qayıtdı. Məyus idi, axsayırdı da. Xatirə müəllimənin yanından keçəndə balaca uşaqlartək dodaqlarını büzüb çiyinlərini çəkdi. Xatirə müəlliməyə çəpəki baxaraq:
-Süüşdüm, yıxıdım.-dedi.
Mehdinin bu sözü bir anda bütün sinfi qəhqəhələrə boğdu. Bu iki gündür narahatlıq və gərginlik keçirən Xatirə müəllimənin də əhvalını açdı və bir anlıq bütün problemlərini unutdurdu.
Cədvələ əsasən növbəti dərs “Gənclərin çağıra qədərki hərbi hazırlığı”idi. Ona görə də sinif uşaqları birinci mərtəbədəki fənn kabinetinə düşürdülər. Ara pilləkənlə düşən Qəmər pilləkəndə bacısı ilə rastlaşıb nəsə danışdı. Qəmər pillələri düşə-düşə başını qaldırıb:
-Hə, yaxşı, başa düşdüm.-deyirdi.
Birinci mərtəbənin ara pilləkənin qabağında isə hər tənəffüs olduğu kimi qeyri-sinfin