m va!-deyib telefonu söndürdü.
Dükana qardaşına köməyə gedən Xəyal müəllim Xatirə müəlliməni bir oğlanla söhbət edən görüb dayanmışdı. Nə geri qayıda, nə də yanlarından ötüb keçə bilməmişdi.
-Mənim işim-gücüm var. Burada səninlə itirəcək boş vaxtım yoxdur.-deyə Xatirə müəllimə yaranmış sükutu pozaraq əli ilə onu yana itələdi.
-Get,-deyə Ülvi onnu qabağından çəkildi,-amma mən səndən əl çəkməyəcəm!
Xatirə müəllimə heç nə demədən sürətlə ondan uzaqlaşdı. Yolboyu ağır da olsa olanları bir-bir xatırladı.
“Ülvi hövsələsizliyi, davakarlığı, lovğalığı və dəyişkən xasiyyəti ilə sinifdənki digər oğlanlardan fərqlənirdi. Təzə-təzə digər qızlar kimi Xatirənin də ondan zəhləsi gedirdi. Mülayim və saf olan Xatirə belə insanları heç cür bəyənmirdi. Amma getdikcə hər şey dəyişirdi. Ürəyində Ülviyə qarşı özünün də başa düşə bilmədiyi hislər baş qaldırırdı. Onu hər görəndə nitqi tutulur, ürəyi əsir, əl-ayağı buza dönürdü. Sevirdi... İlk vaxtlar bunu hamıdan-ən yaxınlarından da gizlədir, sevgisini ürəyində yaşayırdı. Olduqca ondan uzaq gəzməyə çalışır, ünsiyyətdən qaçırdı. Bazar günləri və bayramları isə heç sevmirdi. Çünki bu günlər on Ülvisindən ayrı salırdı. Günlər həftələrə, həftələr isə aylara calanırdı. Xatirə böyüyürdü, sevgisi də onunla birlikdə. Artıq bu sirri tək daşıya bilmirdi. Onuncu sinifdə oxuyanda söhbət əsnasında ürək sirrini ən yaxın rəfiqəsi Dürdanəyə açdı. Onlar Dürdanə ilə çox yaxın rəfiqə idilər. Birinci sinifdən bir yerdə oxumuşdular və Xatirə onu özünə çox yaxın bilirdi. Ona özü kimi inanırdı. Dürdanə də söz vermişdi ki, bu sirri heç kimə deməyəcək və ömrlərinin sonuna kimi ikisinin arasında sirr olaraq qalacaq. Bir il keçdi. Xatirə qonşu sinifdən bir tanışı-Kəmalə ilə daha da yaxınlaşıb dostlaşdı. Onlar bir-birilərini çox yaxşı başa düşür və yaxşı yola gedirdilər. Xatirənin digrə sinif yoldaşı olan Elnurun isə Kəmalədən xoşu gəlirdi və o da Xatirənin Kəmalə ilə yaxınlığından istifadə edib ürəyini ona açdı. Heç Kəmalə də Elnura biganə deyilmiş.