n oyanacağam. Elə bil məktəbə mən gedirəm.
-Yaxşı, yaxşı, dalaşmayın! Əli, qardaşın düz deyir. Dur geyin, çörəyini ye, məktəbə getməlisən.

Məktəbin həyəti yenə hər il olduğu kimi şagirdlər, müəllim və valideynlərlə dolu idi. Hər il olduğu kimi məktəbin direktoru Oqtay müəllim yeni dərs ilinin başlanması münasibətilə valideyn, müəllim və şagirdləri təbrik edirdi.
11a sinfinin şagirdləri də bir yerə toplaşıb həm danışanlara qulaq asır, həm də öz aralarında söhbət edirdilər. Bu vaxt Əli onlara yaxınlaşdı.
-Salam uşaqlar. Necəsiniz?
-Boy, boy, boy! Kimləri görürəm?-Mehdi əlini uzadıb Əliylə görüşdü.
-Salam Mixaylo.
Sonra digər oğlanlarla görüşdü. Qızların arasında Sevinci görüb onu səslədi:
-Sevinc, ay Sevinc! Salam, necəsən?
-Bıy Əli. Yaxşıyam, sən necəsən?
Asya kinayə ilə:
-Nu şto Əli. Bizə salam yoxdur?-deyə ağzını büzdü:
-A, Asya bajı. Bağışla, nu şto mən səni görməmişəm? Salam qızlar!
Əli nəzərləri ilə qızların arasında Ayanı axtarırdı. Sevinc onu belə görüb yaxınlaşdı:
-Gəlməyib hələ.
-Nə?! Kim?!
-Kimi axtarırsansa, o. Hələ gəlməyib.
-Gəlməyəcək?
-Bilmirəm. Bəlkə də yox.
-Necə yəni bəlkə də yox? Niyə?
-Yay tətilində sevgilisiylə ayrılıb. Ona görə məktəbə də gəlmək istəmir. Bilmirəm nə görmüşdü onda?
-Nə? Ayanın sevgilisi var?-Əli gözlərini bərəltdi və rəngi qaçdı.
-Nə Ayan?-Sevinc bir anlıq fikirdən ayıldı təəccüblə Əliyə baxdı.-Yusif ee Yusif! Guya sevirdi də. Dəysin mənim başıma!
-Hə Yusif. Lap yaxşı.-Əli biraz özünə gəldi.
-Başa düşmədim Əli? Sən deməli bayaqdan bəri qızların içində Ayanı axtarırdın?
-Yoox, yoox, Sevinc elə deyil eee.-Əli indi də Sevincə bunu necə açıqlayacağını bilmirdi.
-Yaxşı, yaxşı. Narahat olma. Elə bil ki, heç belə hadisə olmayıb.
Dərs başladı. Ancaq hələ müəllimə yox idi. Şagirdlər də bundan istifadə edib söhbət edirdilər. Sevinc pəncərənin yanında dayanıb çölə baxır və öz-özünə danışırdı:
-Başın batmasın, ay Yusif, yazıqsan! Altıncı sinifdən bəri hər il bir qızdan ayrlırsan, onun da hirsini mənə