qoymuşdu.
Xatirə müəllimə yenidən yerinə uzandı, başını balışa möhkəmcə sıxaraq gözlərini yumdu. Olanlar yavaş-yavaş yadına düşürdü. Ülvinin onun qabağına çıxması, onunla danışdıqları, fikirli-fikirli parka qədər getməyi və son olaraq hiss elədiyi qaranlıq... Reyhan onun nəbzini yoxlayıb:
-Şükür Allaha, indi yaxşıdır.-dedi.
-Məni evə kim gətirib ki, ya da sizə kim xəbər verib?
-Müəllim yoldaşın.-Reyhan ağzını büzərək cavab verdi.
-Xəyal müəllimlə bir qadın idi, bacı. Taksi şoferi də var idi, çünki aşağıda taksi dayanmışdı.
-Hə, Ramin otağında idi, mən də günortaya yemək hazırlayırdım. Bir də gördüm ki, qapını dağıdırlar.-deyə Reyhan yenidən danışmağa başladı-Açdım ki, sən huşsuz vəziyyətdə bir açkili oğlanın qucağındasan, yanında da bir yaşlı qadın var. Əvvəl elə bildim ki, maşın vurub, sonra fikirləşdim ki, maşın vuranı evə gətirmirlər. Nə isə, birtəhər səni gətirib qoydular, sonra da çıxıb getdilər. Nə olub Xatirə? Halın niyə pisləşib? Məktəbdə nəsə olub?
-Yox,-Xatirə müəllimə dikələrək gözlərini qaçırdı,-dərsdə biraz başım fırlanırdı, sonra da yəqin huşumu itirmişəm. Qanım düşüb deyəsən.
Reyhan onun gözlərinə baxıb inanmadığını bildirmək üçün başını buladı. Saata baxan Xatirə müəllimənin yadına hazırlığı düşdü. Ayağa qalxmaq istəsə də Reyhan icazə vermədi. Şagirdlərə bir-bir zəng eləyib bu gün hazırlıq olmayacağını bildirdyini dedi və təkidlə Xatirəyə uzanıb istirahət eləməsini tapşırdı. Reyhanla Ramin otaqdan çıxdılar. On beş dəqiqə keçmədi ki, qapının zəngi basıldı. Ramin “Mən baxaram.”deyib qapını açdı.
-Salam Lamin.-Xəyal müəllim Ramini salamlasa da gözü içəridə idi.- bu Xatilə müəllimənin sumkasıdı,-deyə əlindəki çantanı Raminə uzatdı,-taksidə qalmışdı.
-Çox sağolun, müəllim.-deyə Ramin çantanı aldı.
-Özünə gəlib?-deyə Xəyal müəllim başı ilə içərini işarə elədi.
-Bəli, müəllim. Narahat olmayın, indi yaxşıdır.
-Lap yaxşı. Mən gedim. Hələlik.
-Hələlik müəllim.
Ramin qapını örtdü. Reyhan mətbəxdən gələrək gələnin kim olduğunu soruşdu. Ramin