görmüşdüm, ikisini də bəyəndim, aldım. Elə də bahalı deyil, narahat olma. Hədiyyəni seçəndə hər şeyi nəzərə almışam.
-Hər şeyi?-Züleyxa ona baxıb gülümsündü.-Hədiyyənin nəsə romantik mənası yoxdur?
-Yox, dedim axı hər şeyi nəzərə almışam.-İsmayıl onun qabağında çəkilərək ona yol göstərdi.-Nə qədər ki, bizi heç kim görməyib, sən get.
-Yaxşı, sağol.-deyib Züleyxa ondan aralandı.

Sevinc günlər sonra məktəbə qayıdan dostunun kefinə soğan doğramışdı. Bu dəfə bilmədən. Heç dostu da qanının qaraldığın biruzə vermək istəmirdi. Yenə rola girən Sevinc xoşbəxt insanlara məxsus üz ifadəsiylə:
-Dost, inanmazsan, necə həyəcanlıyam? Gecə də gözümə yuxu getməyib. Təsəsvvür eləyirsən, o birinci gün gəlir? Həm də beş ildən sonra!-deyirdi.
-Onu görüm salamat gəlməsin.-deyə Yusif dodağının altında mızıldandı.
Lakin Sevinc bunu eşitmədi. Öz aləmidən idi
-Elə sevinirəm ki! Allah belə bir sevinci sənə də qismət eləsin.
-Sevinci?-deyə Yusif istehza ilə öz-özünə qımışdı.
-Görəsən, onu görəndə birinci nə deyim?
-Birinci nə deyirlər? Salam.
-Hə, düz deyirsən.-araya çökən bir neçə saniyəlik sükutu elə Sevincin özü pozdu. O Yusifin qolundan çəkərək-Dost, nə olar, mənə kömək elə də.-dedi
-Kömək?-deyə Yusif duruxub ona baxdı.
-Hə. Bilmirəm ona necə davranım, nə deyim, özümü necə aparım? Hərhalda sən oğlansan, bilərsən. Oğlanların necə qızlardan xoşu gəlir?
Yusif indi çətin vəziyyətdə idi. Sevdiyi qıza sevgi ilə bağlı məsləhətlər verməli idi. Həm də bunu dost kimi eləməli idi. Bu bir oğlan üçün ən dözülməz bir vəziyyət sayılırdı. Birtəhər özünü tolayıb:
-Dost,-dedi,-birincisi, heç bir oğlan ona hırıldayan, şit-şit hərəkətlər eləyən, yaxasından qırsaqqız olub yapışan qızı ciddi qəbul eləmir. Çünki bunlar ancaq oğlanlar üçündür. Sən özünü nə qədər ağır aparsan, hislərini az biruzə versən, onun gözündə bir o qədər dəyərə minərsən.
Sevinc təəccüb içində ona baxrırdı. Yəni, bunları Yusif deyirdi? Elə bu təəccüblə də soruşdu:
-Dost, yəni bu günə qədər sənin qabağına heç ciddi qız