z çıxmayıb?
Yusif onnu bu sualı qarşısında nə deyəcəyini bilmədi. Bir müddət sadəcə baxışlar danışdı. “O qız həmişə mənim yanımda olub. Amma mən gözümün qabağını görə bilməmişəm. Çünki mən axmağın yekəsiyəm!”demək istədi. Amma gözlərini qaçıraraq:
-Ciddi qızlar ciddi oğlanların qabağına çıxır.dedi və özü də bilmədi ki, bayaq dediklərinin üstündə qalın bir xət çəkib.
-Bəs o qız?-bayaqkından fərqli olaraq indi Sevincin simasında bir sual kədər dolu var idi.
-Dedim axı, ciddi qızlar ciddi oğlanların qabağına çıxır.-Yusif hələ də gözlərini qaçırırdı.-O buradadır.-deyə əli ilə sol tərəfini göstərdi.
Sevinc bir daha Cavid söhbətini şişirtməklə yanılmadığına əmin oldu.
Ayan əlini çənəsinə dayayıb fikirli-fikirli qapıya baxırdı. Axır günlər xalası qızının yaşadıqları onun da əhvalına pis təsir göstəmişdi. Digər tərəfdən də içində qəribə duyğular baş qaldırmışdı. Bəzən özünü quş kimi yüngül və xoşbəxt, bəzən isə çarəsiz hiss edirdi. Sanki onu bu məktəbə nəsə çəkirdi. Burada özünü daha rahat və xoşbəxt hiss edirdi. Əli isə əlini gicgahına dayayıb Ayana baxırdı. Gözləri Ayanda, fikri ha yanda. Üzündə qəribə bir təbəssüm var idi. Fikirdən ayılan Ayan ətrafa boylanıb Əlinin diqqətlə oan baxdığını görüb özünü itrdi. Dərs oxumaq bəhanəsi ilə kitabı vərəqlədi. Elə Əli də özünü yığışdırıb karandaşı əlinə götürüb testə baxdı. Pəncərədən Sevilin məktəbə girdiyini görən Züleyxa həvəslə qapya tərəf getdi. Gözləri qapıda olan İsmayıla baxıb “Gəlir.”deyə işarə elədi. İsmayıl gülümsündü. Züleyxa anidən qapıda Yusiflə qarşılaşıb bir anlıq duruxdu. Bədənini həyəcan bürüdü. Özündən asılı olmadan bu həyəcan və sevinc üzündə təbəssüm oyatdı. Diqqətlə ona baxdı. Onun gözləri üçün necə də darıxmışdı. Yusif yenə də öz acılığından qalmadı:
-Qabağımı niyə kəsmisən? Çəkil də!
\ Züleyxanın ani gələn xoşbəxtliyi elə anidən də getdi. Pərt şəkildə yana çəkilib Yusifə yol göstərdi. Özü iə doluxsanmış halda sinifdən çıxdı. Dostları Yusifi təmtəraqla qarşıladılar.
-Boy, boy, boy. Deyirəm ki, hava