bu niyə belə tutqundur?-Mehdi əl uzadaraq onunla görüşdü.
-Nə insafsızsan ə?-Əli görüşmək üçün əlini uzatdı.-İçəri girən kimi milləti acıladın. Neylədi o yazıq sənə?
-Mən nə dedim ki? Heykəl kimi dayanmışdı qabağımda. Dedim çəkil də!
Yusifi tək görən Ayan:
-Xoş gəlmisən, Yusif. Necəsən?-deyə əvvəl hal-əhval tutdu. Sonra,-Dostun hanı?-deyə soruşdu.
-Sağol Ayan, yaxıyam. Dostum yolda adaşını gördü. Gələr indi.
Ayan daha heç nə soruşmayıb qaşlarını çatdı və yüngülcə ağzını büzdü. Ayanın belə reaksiyası Yusifin yadına Sevincin telefonda dediklərini saldı və öz-özünə qımışdı.
Çox keçmədi ki, digər uşaqlar və Xatirə müəllimə də gəldi və dərs başlandı. Xaitrə müəllimə arıtq özünü gümah göstərməyə çalışırdı. Çünki özü də bilirdi ki, son vaxtlar özünü çox salıb və problemləri olduğunu hamıya bəlli edir. Və onu da bilirdi ki, bu düzgün deyil. Çünki bir müəllimindən eşitdiyi “Müəllim şəxsi problemlərini qapının o tayında qoymağı bacarmalıdır. Çünki o şagirdinə (tələbəsinə) mənfi enerji yox, bilik verir.”fikrini özünə peşə şüarı seçmişdi. İndi deyəsən öz bu şüara tərs hərəkət eləyirdi. Davamiyyəti yoxlayıb uşaqların halı ilə maraqlandıqdan sonra dərsə keçid aldı.
Tənəffüsdə Züleyxa rəfiqəsini təbrik edərək hədiyyələrini verdi. Nə qədər təkid elsə də Sevil hədiyyələrini sinifdə açmağa razı olmadı. “Evdə baxaram.”deyib çantasına qoydu.
Əvvəlki günlərdən fərqli olaraq Sevincin üzü gülürdü. Bəlli etməməyə çalışsa da hiss eləyənlər eləmişdi. Asya Ayana göz vururaq Sevincdən:
-Doroqoya, nə yaxşı bu gün üzün gülür?-deyə soruşdu.
Sevinc özünü itirməyərək:
-Mənim üzüm hər gün gülür də.-dedi.
-Yox,-deyə Ayan da dilləndi,-bu gün nəsə fərqli gülür.-dedi.
-Güləcək də,-Sevinc əsl səbəbi gizlədərək,-birinci gün gəlir.dedi.
Heç nə başa düşəməyən Ayanla Asya bir-birilərinə baxdılar. Ayan:
-Birinci gün həmişə gəlir də.-dedi.
-Elə yox e,-Sevinc güldü, sonra qızlara daha yaxın oturub,-yaxın gəlin.-dedi.-Birinci gün Cavid gəlir.-dedi.
-Hə,-deyə Asya kinayə ilə dilləndi,-mən