t keçdi. Yusiflə Əli həmin binanın qonşu blokunda dayanmışdılar. Yusif artıq Coğrafiya müəlliməsi ilə danışmışdı. İndi onlar qızların hazırlıqdan çıxmalarını gözləyirdilər. Əli soruşdu:
-İndi b iz burada niyə dayanmışıq ki? Qızlar buradan keçəndə bizi görəcəklər axı.
-Bir səbrin olsun da. Biz onları qabaqlayacağıq. Onlar çıxan kimi biz də buradan çıxırıq, amma arxamıza baxmırıq. Onsuz da bizi görən kimi çağıracaqlar. Guya biz də onları indi görürük kimi davranarıq. Başa düşdün?
-Sən dahisən ki.
-Nə bilmişdin?-Yusif özündən razı halda gülməyə başladı. Sonra yan blokdan çıxan Sevincgili gördü-Aha, çıxdılar. Getdik Əli! Dala baxmırıq.
Onlar planları üzrə blokdan çıxıb guya söhbət eləyirlərmiş kimi getməyə başladılar. Elə bu vaxt qonşu sinifdən olan Sevinc onları görüb yanındakı qızlara dedi:
-Qızlar baxın, Yusiflə Əli!
-Hanı? Haradadırlar?-Ayan maraqla boylandı.
-De, qabaqda gedirlər.
Yusifi burada görmək Sevinci sevindirmədi, əksinə narahat etməyə başladı:
-Başın batmasın, Yusif. Görəsən burada neyləyir?
-Çağırım?-digər Sevinc soruşdu.
-Yox, Sevinc dayan! Hələ çağırma.
-Niyə?
-Dedim ki, dayan!
Əli boynunu yana darta-darta narahat hada Yusifə baxdı:
-Bunlar bizi niyə çağırmırlar?
-Nə bilim? Görməyiblər yəqin.
-Necə görməyiblər? Bizi görməmək olar? Neyləyək indi?
-Biraz da gedək. Arxaya dönmək yoxdur!-Yusif təkidlə dedi.
Onlar bir müddət belə getdilər. Artıq parkın girəcəyinə çatmışdılar. Əli soruşdu:
-İndi neyləyək?
-Heç nə. Arxaya baxmırıq. Biraz qabağa gedək, onsuz da arxamızca gəlirlər. Gedib skamyada oturarıq, guya onları indi görürük.
-Nə deyirəm, gedək də.

Ayan narazı halda Sevincə baxdı:
-Sevinc, indi biz bunların arxasınca düşəcəyik?
-Yox, onu kim deyir? Gəlin arxamca, biz buradan gedəcəyik.
Sevinc onları parkın içinə girməyə qoymadı. Onun planında parkın qırağındakı səki ilə üzü yuxarı gedib sağa dönmək var idi.
Əli ilə Yusif isə planlarına uyğun şəkildə skamyada oturmuşdular.
-Bıy, qızlar hanı?-Yusif təəccüblə ətrafına