u sandılar. Rəhimgilin qonşuları da orada idi. Kərəm tez onlardan birinə-Fikrət əmiyə yaxınlaşıb nə olduğunu xəbər aldı. Fikrət əmi biraz əvvəl həkim və tibb bacılarının qaça-qaça reanimasiya otağına getdiklərini dedi. Tibb bacısı həkimə xəstənin daxili qanaxmasının başlandığını deyirmiş. Onun bu sözlərini digər oğlanlar da eşitmişdilər və məyus olmuşdular. Çox keçmədi ki, həkim çölə çıxdı. Ona görən Rəhimin anası ağlaya-ağlaya onun qabağına gedib həyəcanla:
-Həkim, qurban olum, de ki, balam yaxşıdır.-deyirdi.
-Narahat olmayın, xanım. Əlimizdən gələni edirik.-deyə həkim onu sakitləşdirdi.
Qonşu qadın Rəhimin anasını yerinə apardı. Fikrət əmi həkimi yana çəkib:
-Həkim, düzünü deyin, uşağın vəziyyəti necədir?-soruşdu.
-Döş qəfəsi və qabırğaları bərk əzilib, buna görə də daxili orqanları zədələnib. Belə vəziyyətdə daxili qanaxmaların olması təbii haldır, amma təhlükəlidir. Biz də əlimizdən gələni edirik ki, bu tez-tez təkrarlanmasın.
Həkim bunları deyib aralandı. Fikrət əmi qapının ağzında dayanan digər qonşusuna göz-qaş elədi. Onlar dəhlizdən çıxdılar. Yusif asta-asta yanındakılara pıçıldadı:
-Məncə, bizim burada dayanmağımızın heç bir mənası yoxdur. Qayıdaq.
-Getmək istəyirsənsə, sən get.-deyə Kərəm tərs-tərs ona baxdı.
-Kərəm,-deyə İsmayıl da söhbətə qoşuldu,-niyə əsəbiləşirsən? Yusif düz deyir. Biz indi burada heç nə eləyə bilmərik. Əlimizdən heç nə gəlmir.
-Əlimizdən heç nə gəlmir, yox! Nəsə gəlməlidir!
-Burada boş-boş dayanmaqla ona kömək eləyə bilmərik, Kərəm.-deyə Əli də sözə qoşuldu.
Kərəm daha heç nə deməyib əsəbi halda onlardan uzaqlaşdı. Pilləkənlərə tərəf dönürdü ki, bayaqkı qonşuların pilləkənin başında danışdıqlarını eşitdi:
-Bəs bu qədər pulu haradan yığıb verəcəyik, ay Fikrət? Bu xəstəxananın bir gecəsi üç yüz manatdır. Hələ bu uşağın burada nə qədər qalacağın da bilmirik. Bunun həkimi var, medsestrası var, dərmanı var.
-Heç mən də bilmirəm, ay Nazim. Amma necə olursa olsun, bir yol tapmalıyıq. Rəhmətlik Eyvaz bizə vaxtilə çox əl