tutub. İndi onun ailəsini burada çarəsiz qoya bilmərik.
Kərəmi fikir götürdü. Çənəsini ova-ova gah əlacsız vəziyyətdə ağlayan Rəhimin anası ilə bacısına, gah da qərarsız halda o tərəf-bu tərəfə gedən sinif yoldaşlarına baxdı. Birdən ağlına nə gəldisə oğlanlara əl eləyib yanına çağırdı. Onlar da cəld yaxınlaşdılar. Kərəm onları arxasınca aşağı apardı.
Sevil otağına çəkilmişdi. Çarpayısında oturub çantasından hədiyyələrini çıxardı və açmağa başladı. Bunlardan biri çox gözəl bir suvenir, digəri isə zərif və gözoxşayan boyunbağı idi. Nədənsə bu günəş klonlu boyunbağı Sevilin daha çox xoşuna gəldi. Güzgünün qabağına keçib onu boynuna taxdı. Bu günə qədər Züleyxa ona çox hədiyyə vermişdi, amma heç biri bu boyunbağı qədər xoşuna gəlməmişdi. Bu vaxt anası otağa girdi. Qızını güzgünün qabağında görüb maraqla soruşdu:
-Nə olub a qızım? Hara hazırlaşırsan?
-Heç yerə.-Sevil boynundakını göstərib-Bax,-dedi,-Zülüş alıb.
-A, nə gözəldir.-Xalidə xala əli ilə boyunbağını yoxladı, sonra gözlərini qıyıb-Amma bahalıya oxşayır.-dedi.
-Doğrudan?-deyə Sevil boynundakına baxdı.
-Hə, ən azından on manata yaxın qiyməti var. Gümüşdür.
-Yox, ay mama. Gümüşə oxşamır, prostoydur.
-Nə bilim, vallah, bəlkə də. Böyük qız olasan, gözəl qızım.-Xalidə xala qızının boynunu qucaqlayaraq üzündən öpdü.-O gün olsun, qızıllarını taxasan.
Anasının bu arzusu Sevilin kefini pozdu. Çünki o, anasının Xəlilə eyham vurduğunu bilirdi.

Günorta ssat ikini keçmişdi. Məktəbdə dərsi tez bitdiyindən və hazırlığı olmadığından Xəyal müəllim yenə də qardaşına köməyə gəlmişdi. Rafiq qapının ağzındakı, Xəyal müəllim isə digər tərəfdəki rəfləri yer-yığış eləyirdilər. Birdən rafiqin gözü çölə sataşdı. Gülə-gülə:
-Aha, gəlinimiz gəlir.-dedi.
Xəyal müəllim işindən ayrılmadan:
-Əsməl xalasıgildə deyildi?-deyə soruşdu.
-Nə Əsmər? Səninki gəlir e, Xatirə müəllimə.
Bunu eşidən Xəyal müəlim əlindəki kitabçaları böyük gurultu ilə yerə saldı. Sonra tələm-tələsik yerdən yığıb masanın üstünə qoydu:
-Mən buda yoxam.