. O dəqiq pulu velməyə gəli. Bax, velsə götülmə, ha!-deyib tez içəri keçdi.
Yaxşı, yaxşı.-deyə Rafiq ona baxıb gülə-gülə başını buladı.
Beş-on saniyədən sonra Xatirə müəllimə içəri girdi. Rafiqi salamlaya-salamlaya digər tərəfdən də içərini gözdən keçirirdi.
-Salam, necəsiniz?
-Xoş gəlmisiniz. Siz necəsiniz?
-Şükür Allaha.-Xatirə müəllimə səsini qısaraq soruşdu.-Xəyal müəllim yoxdur?
-Yox, hələ gəlməyib.
-Lap yaxşı. Yolda gələndə dua eləyirdim ki, olmasın.
-Niyə?-deyə Rafiq təəccübünü gizlətmədi.
-Yəqin bilirsiniz,-Xatirə müəllimə çəkinə-çəkinə sözə başladı,-keçən dəfə o mənim üçün kserekslər eləyib. Amma indi nə qədər eləyirəm, pulunu götürmür. Mən də qərara gəldim ki, pulunu sizə verim. Nə də olsa buranın əsl sahibi sizsiniz.-Xatirə müəllimə danışa-danışa cibində hazır tutduğu pulu ona uzatdı.
Rafiq kəskin etirazla onnu əlini geri qaytardı:
-Yox, siz nə danışırsınız? Müəllimə, ayıb söhbətdir. Onu qaytarın yerinə.
-Yox, yox, elə şey olmaz. Bu sizin...
-Müəllimə, siz burada ksereks eləmisiniz? Yox! Qurtardı da. Ksereksləri Xəyal eləyib o da ödəyib. Əgər o sizdən pul götürmürsə, mən heç götürən deyiləm.
-Siz deməsəniz Xəyalın nə xəbəri olacaq ki?
-Müəllimə, dedim ki, israr eləməyin. Götürməyəcəyəm.
-Heç yaxşı olmadı bu.-deyib Xatirə müəllimə başını buladı.
-Lap yaxşı oldu.-deyə Rafiq gülümsədi.
-Nə isə, mən gedim, hələlik-deyib Xatirə müəllimə qapıdan çıxdı.
-Buyurun.-deyə Rafiq onu yola salıb içəriyə səsləndi.-Mendeleyev, çıx.
İçəridən çıxan Xəyal müəllim qardaşına təşəkkür eləyib gözlərini fikirli-fikirli çölə dikdi. Ağlı hələ də srağagünkü hadisənin yanında idi. Yenidən öz işinə qayıdan Rafiq başını döndərib qardaşını belə görcək:
-Gedərsən, xəyalımda xatirən qalar.-deyə zümzümə eləməyə başladı.
-Nə mızıldanısan dilinin altında?-gözlərini çöldən çəkən Xəyal müəllim qardaşına baxdı.
-Mızıldanmıram ki. Bir mahnı var e, Mübariz Tağıyev oxuyur, “Xatirə”. Sənin şərəfinə onu oxuyuram.
-Məzələn, məzələn. Tutmusan axı zəif nöqtəmi.
-Caan ey