idi. Həkimlər orta-ağır deyirlər, tez-tez daxili qanaxması tutur. Bilirsiniz ki, ailəsi çox kasıbdır. Ataları yoxdur, anaları da ki, orada-burada xadiməlik eləyir. İndi yatdığı xəstəxana da çox bahalı yerdir. Gecəsi üz yüz manat. Yəni, dava-dərmanı, medsestrlalar, həkimi çıxsaq, üç yüz manat.
-Onda aramızda pul yığaq.-deyə Kənan dilləndi.
-Yox, buna ehtiyac yoxdur. Sizdən başqa bir şey istəyəcəyəm.
-Qan vermək lazımdır?-deyə Asya diləndi.
-Asya bajı,-Mehdi kinayəli təbəssümlə onu süzüb,-o bu qədər adamın qanını neyləyir?-deyə soruşdu.
-Bir susun da.-deyə Kərəm səsini qaldırdı. Sonra yenidən sakit şəkildə davam elədi.-Hamımız atamızın əlinə baxırıq. Üçdən-beşdən yığsaq da inanmıram ki, o qədər pul alına. Mən sizə başqa bir şey təklif eləyirəm.-bir-bir uşaqların üzünə baxıb aram-aram davam elədi-Sabah keçirəcəyimiz karnavalı ləğv eləyək. Ora yığılan pulu da Rəhimin ailəsinə verək.
Elə bil qurbağa gölünə daş atdılar. Dörd nəfərdən başqa hamı təəccüblə bir-birinə baxırdı. Heç kim də cəsarət eləyib “Yox”deyə bilmədi. Əli qabağa keçib üzünü uşaqlara tutdu:
-Bilirik ki, sabahkı karnaval hamımız üçün vacibdir. Həyatımızın ən gözəl günlərini daha da yaddaqalan eləmək istəyirik. Amma biz orada deyib-güləndə, şənlənəndə Rəhim xəstəxanada canı ilə əlləşmiş olacaq. Anası ilə bacısı da çarəsizlikdən bəlkə də küçələrə düşüb dilənəcəklər.
-Əli-deyə Kərəm tərs-tərs onabaxdı.
-Bəlkə pulu ödəyə bilmədikləri üçün hələ Rəhimi xəstəxanadan da çıxardılar. Və biz bütün bunları bilə-bilə orada şənlik keçirəcəyik?
-Əli dedim!-Kərəm səsini biraz da qaldırdı.-Mən dedim axı biz heç kimi məcbur eləməyəcəyik.
-Mən məcbur eləmirəm ki. Prosto olacaqları deyirəm.
-Kərəm,-deyə Leyla qəfildən dilləndi,-sən boş yerə bizi bura yığmısan.
-Başa düşdüm,-deyə Kərəm məyus halda başını aşağı əyərək yellədi,-yenə də siz bilərsiniz.
-Yox, sən heç nə başa düşmədin.-Leyla davam elədi.-Səncə biz buna razı olmayacaq qədər insafsızıq? Əgər karnavalı ləğv eləmək lazımdırsa, bunu telefonla da deyə