ə bilərdiniz. Daha bu qədər vaxt itirməyinizə ehtiyac qalmazdı. Gedin, pulu götürün və lazım olan yerə də verin.
Kərəmin və digərlərinin üzünə təbəssüm gəldi. Kərəm ona baxıb başı ilə minnətdarlıq elədi.
-Bəs pulu necə götürəəksiniz?-deyə Sevinc dilləndi.-Verəcəklər?
-Administrator tanışımdır.-deyə İsmayıl özünəxas bir əminliklə dilləndi.-Danışmışam, verəcək.
-Kərəm,-deyə bayaqdan bəri fikrə dalan Ayan dilləndi,-Olmaz ki, Rəhimi mamanın işlədiyi xəstəxanaya köçürək? Onsuz da bizim karnavalın pulu ancaq bir günün puluna çatacaq. Elə o pulu da qalan xərclərə verərdilər.
-Yaxşı fikirdir.-deyə Əli həvəslə Kərəmə baxdı.
-Yaxşı fikirdir, amma məncə alınmaz.-Kərəm başını buladı.- Bu dəqiqə Rəhimin vəziyyəti ağırdır və onu oradan çıxarmaq düzgün olmaz.
-Onda bir gecə qalsın,-Yusif dilləndi,-pul ödənməsə onsuz da xəstəxana məcburən onu çıxarmalı olacaq. çünki özəldir. Onda sizin xəstəxanaya köçürərik.
-O da olar. Mən mamamla danışaram.
-Xəstə yanına getmək, gəlmək, lap gecə yanında qalmaq, nə lazımdırsa, mən də buradayam.-Mehdi də dilləndi.-Onsuz da bütün günü boş-boş gəzirəm.
-Elə mən də,-Ələddin də dilləndi,- Kənanla hazırlıqları növbələşədirərik.-deyib Kənana baxdı.
-Olar, niyə olmur ki?-deyə Kənan razı halda başını yellədi.
-Mer-meyvə, yemək də bizlikdir.-deyə Sevinc əvvəlcə qızlara, sonra oğlanlara baxdı.
Kərəmin gözləri yaş, sinəsi iftixarla dolmuşdu.
-Çox sağolun, uşaqlar. Mən bu qədərini gözləmirdim.
Bayaqdan bəri sakitcə olanları izləyən Züleyxa da söhbətə qoşuldu:
-Əgər başqa nəsə lazımdırsa, yəni, yenə də pula ehtiyac olacaqsa, məni də unutmayın.
-Sən heç əksik qalma-Mehdi üzünü turşudaraq ona baxdı.
-Sən hələ buradasan?-Yusif də eyni cür.
-Mən Kərəmlə danışırdım. Bir də ki, bu sinif təkcə karnavala gedənlərdən ibarət deyil, digərləri də var. Onlar da bilsələr pis olmaz.
-Çox sağol, Zülü,-Kərəm ona baxıb razılıqla başını yellədi,-narahat olma, Zamangilə də deyiləcək.
-Saat üçdür,-deyə Kənan saatına baxdı,-başqa nəsə yoxdursa,