dağılışaq?
-Hə bu qədər,-Kərəm başını yellədi,-dağılışa bilərsiniz.
Beləcə hamı iki-iki, üç-üç öz işinin dalınca getdi.
Hər şey danışıldığı kimi oldu. Şənlik təxirə salınaraq pulu Rəhimin ailəsinə verildi. Gözlənildiyi kimi Rəhim iki gündən sonra o xəstəxanadan çıxarılaraq Ayanın anasının işlədiyi xəstəxanaya köçürüldü. Ayan çətin də olsa, Xatirə müəllimə və ataının köməyi ilə anasını Rəhimə yaxşı baxılması üçün razı sala bilmişdi.Yeni il-yeni arzular, yeni ümidlər! Keçən ilki səhvlərin və uğursuzluqların təkrarlanmayacağı ümidi ilə açılan yeni səhifə! Onlar da bu ildən çox şey gözləyirdilər. Arzular, gözləntilər fərqli idi bəlkə, amma hər birinin istəyi yalnız gözəl və xoşbəxt günlər idi.
İki min doqquzuncu ilin üçüncü günü idi. Səhər saat ona on bir dəqiqə işləyirdi. Ev telefonuna zəng gəldi. dəstəyi götürən olmadı. Zəng təkrarlandı. Yenə götürən olmadı.
-Evdə yoxam!-deyə Əli yuxulu-yuxlu başını yastığn altına saldı.
Zəng kəsildi. Beş-on saniyə keçmədi ki, zəng Əlinin əl telefonuna gəldi.
-Eee, qoymayın da sevdiyimizi heç olmasa yuxumuzda da olsa görək.-deyib Əli əsəbi halda əl atıb telefonu çarpayısının altından götürdü. Ekrana baxmadan zəngi açdı,-Hə?!-deyə cavab verdi.
-Sabahın xeyir, a bala! Haradasınız?-dəstəyin o ucundan qadın səsi eşidildi.
-Biiz? Biz burada... siz haradası...eee...Kimdir ki?-Əli yuxulu olduğundan səsi ayırd eləyə bilmirdi.
-Bııy, nə tez böyüdün? Məlahət xalanı tanımadın?
-Hə, xala?-Əli yatağında dik atıldı. O, xalasını hələ indi tanıya bilmişdi.-Bağışla e, yuxulu idim.
-Mama haradadır? Bayaqdan telefonları dağıdıram, niyə açmırsınız?
-Mama smendədir. Hüseyn də...-Hüseynin çarpayısına baxdı. Boş idi.-Yəqin o da oyaqdır. Bircə mən yatıb qalmışam.
-Ay səni, tənbəl! Az yat da. Bu gün-sabah əsəgr olacaqsan.
-Yox e, xala. Hələ əsgər getmək fikrim yoxdur. Oxuyacam.
-Hə? Lap yaxşı, a bala. Axır ki, ağıllandın. Allah arzuna çatdırsın.
-Sağol xala. Evdəkilərə məndən salam de, Orxangilə.
-Onlar da salam deyirlər. Mamana de, evə