n deyiləm.-Sonra üzünü Ayana tutub,-Balaca bir-iki dəqiqə bizi tək qoya bilərsən?-dedi.
Ayan tərs-tərs bir Ülviyə, bir də çaşqınlıq içində Xatirə müəlliməyə baxdı. Çarəsi olmadığını görən Xatirə müəllimə başıyla Ayana kənarda gözləməsini işarə elədi. Ayan ürəksiz şəkildə bir-iki addm kənara çəkildi. Uzaqdan olanları görən Əli Ayana yaxınlaşa-yaxınlaşa:
-Nə olub orada?- deyə başıyla Xatirə müəlliməgili işarə elədi.
-Heç soruşma, Əli.-deyə Ayan ah çəkdi.-Xatirənin başının bəlasıdır. İki həftədir əl çəkmir.
-Kimdir ki?
-Köhnə tanışı,-Ayan “köhnə sevgilisi” demək istəmədi,-sinif yoldaşı. Keçən dəfə arxasınca adam salan da bu imiş.
-Bəs polisə niyə şikayət eləmirsiniz? Vid-fasonunan heç də normal adama oxşamır.
-Səncanı, nə polis? Evdəkilərə deməyə qoymur. Keçən dəfə dedim ki, papaya deyək. Dedi nə badə, evdəkiləri narahat eləməyək.-Ayan ona diqqətlə qulaq asan Əliyə baxıb-Sən istəyirsənsə get,-dedi,-bizə görə yolundan olma.
-Yox, nə danışırsan? Sizi qoyub gedə bilmərəm. Qoy, görsün ki, siz də tək deyilsiniz.
-Çox sağol.-deyə Ayan Əliyə baxıb gülümsədi.
Ayanın bu təbəssümü qarşısında adını belə unudan Əli ancaq:
-Dəyməz.-deyə bildi.
Xatirə müəllimə ilə Ülvi mübahisə edir, Ayan onlara, Əli isə Ayana baxırdı.

Rəhim artıq palataya köçürülmüşdü. Vəziyyəti normal, huşu özündə idi. Anası otura-dura həm qonşularına, həm də sinif yoldaşlarına elədikləri köməyə görə dua edirdi. Dilşad həkim tibb bacısı ilə birlikdə otağa girdi. Onu görən Həmidə xala ayağa qalxdı. Dilşad həkim əli ilə oturmasını işarə eləyib Rəhimə yaxınlaşdı:
-Necəsən? Özünü necə hiss eləyirsən?
-Çox sağolun, doktor. Bu gün biraz babatdır. Allah sizdən razı olsun.-deyə Həmidə xala oğlunun yerinə cavab verdi.
-Sizdən də.-Dilşad xala yenidən üzünü Rəhimə tutdu.-Ağrın yoxdur?
-Yaxşıyam.-Rəhim ağır-ağır nəfəs alırdı.-Biraz buralarım ağrıyır.-deyə qarın nahiyyəsini göstərdi.
-Olan şeydir, keçib gedəcək.
-Doktor, oğlum nə vaxt sağalar?
-Allah qoysa üç-beş günə evə yazarıq. Amma ağır iş olmaz.