Bir müddət özünü qorumalıdır.
Bu sözdən həm Rəhimin, həm də Həmidə xalanın kefi pozuldu. İndi ailənin vəziyyəti əvvəlkindən də pis idi. Dilşad həkim tibb bacısına bir-iki tapşırıq verib çıxdı. Tibb bacısı sistem flakonuna lazımi dərmanı vururdu. Bir-iki dəqiqə keçmədi ki, qapı döyüldü və ardınca da açıldı. Kərəm azca başını içəri salıb:
-Gəlmək olar?-dedi.
-Gəlin oğlum, gəlin.-deyə Həmidə xala sevinclə qapıya baxdı və ayağa qalxdı.
Gələnlər Rəhimin sinif yoldaşları idilər. Neçə gündür kefsiz və halsız yatan Rəhim onları görcək dirçələndi, üzünə təbbəssüm, canına gümrahlıq gəldi.
-Surpriz!-Kərəm əlindəki gül dəstəsini zarafatla Rəhimin üzünə vurdu-Elə bildin, səni tapmayacayıq?
-Adam kişi olar ə. Məktəbə gəlməmək üçün nə özünü xəstəliyə vurmusan?-deyə Yusif də zarafatla dedi.
Tibb bacısı onları görüb etirazla:
-Sizi bura kim buraxıb?-dedi.-Olmaz, Dilşad həkim qoymur.
-Dilşad doktordan şəxsən icazə almışıq.-deyə Əli özünü qabağa verib dedi.
-Oooo!-deyə oğlanlar gülüşdülər.
-Nə səsinizi başınıza atmısınız?-bu vaxt Mirvari müəllimə içəri girdi.-Bura sizin üçün üç nömrəli deyil e! Xəstəxanadır.
Mirvari müəlliməni də görən Rəhim biraz da qızardı. Utandığından nə edəcəyini bilmədi. mirvari müəllimə tibb bacısına:
-Narahat olmayın, Dilşad həkimdən icazə almışıq.-dedi.
Tibb bacısı xəstəni çox yormamağı tapşırıb çıxdı. Mirvari müəlliməni oturmaq üçün birtəhər razı saldı.
-Hə, Rəhim,-Mirvari müəllimə üzünü Rəhimə tutdu,-Səni harada axtarırdıq, harada tapdıq.
Rəhim utandığından qızarıb gözlərini aşağı dikdi.
-Eybi yox, nə edəsən, bəzən olanlar bizdən asılı olmur. Əsas odur ki, hər şey yaxşı qurtardı.
-Müəllimə, sizin və uşaqların sayəsində.-qəhərdən boğulan Həmidə xala güclə danışırdı.-Mən bilməzdim ki, bu dövrdə belə yaxşı insanlar hələ də var. Allah hamınızdan razı olsun.
-Əğstəfurullah xala.-Əli dilləndi.-Biz nə elədik ki?
-Uşaqlar, mənə görə bayram da keçirməmisiniz. Lap xəcalət çəkirəm.-Rəhim utana-utana dilləndi.
-Buna bax, sən.-Yusif tərs-tərs