s ona baxdı.-Xəcalətli düşmənin olsun.
-Guya, bayram keçirmədik, nəyimiz azaldı?-Mehdi də ona qoşuldu.-Elə eyniyik də.
-Hə, məsəl üçün, Mehdinin çənəsi.-Kənan əlini Mehdinin çiyninə qoyub gülə-gülə dedi.-Heç dəyişməyib, bütün günü işləyir.
Bu zarafata hamı güldü.
-Amma Kənanın qaşları dəyişib. Bütün günü qaşı qabağına qatıb yer süpürür.-deyə Mehdi də söz altında qalmadı.
-Yox, dəyişənlər də var.-Yusif Əlini işarə elədi.-Məsəl üçün, Əli. Koloidorları dərs kitablarına dəyişib. Oxumaq sevdasına düşüb.-o, sevda sözünü xüsusi vurğu altında tələffüz elədi.
-Hə, Rəhim,-Əli də Yusifi işarə elədi,-köhnə sevdalarından əl çəkənlər də var.
-Yaxşı, xəstə yanındayıq.-Mirvari müəllimə başını qaldırıb tərs-tərs oğlanlara baxdı. Sonra üzünü Rəhimə tutdu.-Sən bunlar üçün darıxmışdın, a bala? Qalan yarısı da sabah gələcək. Qızların da salamı var.
-Sağolsunlar. Sss...-Rəhim sanki nəsə demək istədi. lakin sonra sadəcə-Məndən qızlara salam deyərsiniz.-deməklə kifayətləndi.
Beləcə sinif yoldaşları daha beş-on dəqiqə onun yanında dayanıb sonra çıxıb getdilər.

Axşam hava daha da soyumuşdu. Hazırlıqdan qayıdan Kənanın canına necə düşmüşdüsə bir an əvvəl yerə gedib isti çay içimək istəyirdi. Ona görə də yolunu kəsdirmədən saldı. Biraz getmişdi ki, itlərin hürüşdüyünü eşitdi. Doğrusu, əvvəl qorxub yolunu dəyişmək istədi. Amma sonra başqa səslər də eşitdi. Kimsə sanki itlərdən qorunmaq istəyirdi:
-Paşol, paşol! Get, paşol!
Kənan yaxınlaşdı. Alaqaranlıqda kimsə divara qısılaraq özünü itlərdən qorumağa çalışırdı. Kənan onun kimliyini müəyyən eləməmişdən əvvəl itləri oradan uzaqlaşdırmaq istədi. Ciblərini axtarıb günortadan qalmış simit tikələrini tapdı. Qorxa-qorxa itləri səslədi. İtlər ac idilər, buna görə də təhlükəli görünürdülər. Kərəm simit tikələrini onlara atıb qaçaraq üzünü ayırd edə bilmədiyi adama yaxınlaşdı:
-Zə..Zə...Zərifə!-Kənan heyrət içində idi.
Zərifə utandığından başını aşağı dikmişdi. Ağlayırdı. Kənan dönüb itlərə baxdı. Onların yenidən hücum edəcəyindən daha