hələ qurtarmayıb.
-Dəliyə hər gün bayramdır.-Mehdi yenə də öz adətindən qalmadı.
-Bunu sabah gəlməyənlərin yanında da deyərsən,-Əli çəpəki onu süzüb kinayə ilə,-onda görərsən bayramı.-dedi.
Tərs-tərs Mehdiyə baxan Ülviyə müəllimə sonra üzünü sinfə tutdu:
-Deyin görüm, bayramınız necə keçdi? İstirahət eləyə bildiniz?
-Nə bayramı, müəllimə? Mən bütün tətili mağazada oturmalı oldum.
-Pisdir, ay Kərəm? İnsanlarla ünsiyyətdə olmusan da.
-Hə, müəllimə, nisyə yazdıranlarla.-deyə Kərəm kinayə ilə dedi.-Elə bil hamısı sözləşmişdi. Gələn-gedən nisyə yazdırırdı.
-Ə, səni boş yerə oturdublar orada?-deyə Mehdi arxaya döndü.-“Borcların ödənməsi”, “Nisyələrə son!” kimi kampaniyalar fikirləşərdin də. Məsələn, “Borcunun yarısını dekabrın otuz birinə kimi ödəyən hər kəsə fevraldan başlayaraq əlli faiz endirimlə ödəyəcək.”
-Yaxşı, dədəmə deyərəm səni işə götürsün.-deyə Kərəm kinayə ilə ona baxdı.
Ülviyyə müəllimə onları belə görüb:
-Yaxşı,-dedi,-sizi buraxsam, qırx beş dəqiqəni lağalağı eləyərsiniz. Gəlin hələ, mənə olan borclaınızı ödəyin, görüm. Jurnal ikilərlə, nöqtələrlə doludur.
-Müəllimə, endirim olacaq?
-Hə Mixaylo, niyə olmayacaq? Sən dediyin kimi, əlli faiz.
Tənəffüsdə Yusif arxa pəncərəyə söykənib rəfiqələrinə qonaqlarından danışan dostuna baxırdı. Əli ona belə görüb yaxınlşadı, onunla parael artırmaya söykənib:
-Elə baxma,-dedi,-diqqət çəkirsən.
-Hə?-deyə Yusif şüursuz şəkildə ona baxdı.
-Görürəm ki, tətilin heç də xoş keçməyib. Qaş-qabağın sinfi süpürür.
-Eh,-deyə Yusif ah çəkdi,-gözümün qabağında sevdiyim qız başqa oğlanla deyib-gülür, danışır, ona mənim ona baxdığım kimi baxır. Necə olmalıyam ki? Oğlan da bir şeyə oxşasa, dərd yarı e!
-Oooo, bu artıq qısqanclığı da ötdü, sən paxıllıq eləyirsən.
-Əşi, nə isə. Sən özündən danış e. Eşitdim bu gün onunla gəlmisən? Gün haradan çıxıb qışın ortasında?
-Möcüzə idi. Onunla danışmaq, onu yanında hiss eləmək...sözlərə sığdırılası deyil.
-Yaxşı ə, ağzın qulaqlarına çatdı. Hələ çox gözləmək