yorğanlaa örtmüşdü. Hava soyuq olsa belə qarın gözəlliyi insana soyuğu unutdururdu. Anasının tənbehi ilə altdan-üstdən qıfıllanan Yusif pillələri enib üçüncü mərtəbəyə yaxınlaşırdı ki, Sevincgilin qapısı açıldı. Sevinc də anası ilə mübahisə eləyirdi.
-Yaxşı da, ana! Daha nə geyinim? Nəfəs ala bilmirəm!
-Az danış! Nəfəs ala bilmir! Qrip olanda nəfəs ala bilməyəcəksən, ona sənə deyəcəm.
-Sabahınız xeyir, Xavər xala.-Yusif sonra üzünü dostuna tutdu.-Dost, ananı niyə incidirsən?
-Pah, mənə deyənə bax! Özü anasını heç incitməyib axı. Nuridə xala səni atırdı e, övladlıqdan.
-Sevinc!-anası tərs-tərs on baxdı.-Yaxşı!
Yusif daha heç nə deməyib məyus halda aşağı düşdü. Xavər xala isə yenə də onu acıladığı üçün qızına acıqlandı. Ana-bala bir xeyli mübahisə elədikdən sonra Sevinc anası ilə sağollaşıb pillələri düşməyə başladı. Birinci mərtəbəyə çatanda dostunu blokun ağzında görüb duruxdu. Görəsən, Yusif onun sonrakı dediklərini eşitmişdi?
-Sən niyə getməmisən?
-Nə bilim,-deyə Yusif çiyinlərini çəkdi,-adımı dost qoymuşamsa səni qoyub getməməliyəm.
Yusif onun dediklərini eşitmişdi. Sevinc pərt olsa da özünü o yerlərə qoymayıb:
Nə isə dost, səninlə dalaşası halım yoxdur.-deyib sürətlə blokdan çıxdı. Ayağını çölə qoymuşdu ki,- aaayyyy!-deyə sürüşüb yerə dəydi.
Sevinc!-Yusif təlaşla ona yaxınlaşıb yerdən qaldırdı. Sonra kinayə ilə-Nə oldu, mənə acıq eləyəndə bilmirdin axırı beleə olacaq?-dedi.
-Uff! Sən də fürsətdən istifadə eləyib acıq çıx. Burax, özüm gedərəm.-deyib yenidən addım atmaq istəyirdi ki, yenidən səndələdi. Yenə yıxılacaqdı.-Ayy! eee, bu nədir e?!
-Bilməzsən qədrimi.-Yusif yenidən onun qolundan yapışdı. Digər əli ilə əyilib Sevincin yerə düşmüş çantasını götürdü.-Mənə söz çatdıracağına ayağının altına bax.
Sevinc küsəyən balaca uşaqlartək qaşlarını çatıb dodaqlarını büzdü. Çantanı ondan götürdü. Hava küləkli idi və yerdəki qarı sovurub adamın üzünə vururdu. Beş-on addımdan o tərəfi görünmürdü.
-Qoluma gir.
-Nə?
-Eşitmədin?
-Yox, lazım deyil. Özüm