düşən, sabah başqa qızların arxasınca düşəcək.-deyə Əli narahat şəkildə içəri boylandı.-Nəsə eləmək lazımdır.
-Yaxşısı budur, indilik qızlara heç nə deməyək.-İsmayıl özünü ələ alaraq yenidən dilləndi.-Sonra danışarıq.

Bir neçə dərs keçdi. Qızların Cavid söhbətindən ürəyi sıxılan Yusif ayağa durub pəncərəyə boylandı. Cəld də narahat halda arxa divara söykənən İsmayılgilə yaxınlaşdı.
-Xəbəriniz var, iki dərsdir, pəncərəmizi güdürlər?
-Yox daha nələr?-Əli bezgin halda başını buladı.
-Bu qədər də yox!-İsmayıl da təlaşlandı.-Pəncərəmizi haradan tapıblar?
-Yadınızdan çıxıb deyəsən, günorta smeni, Zərifənin qardaşının bu sinifdə oxuduğu?

Sevinc səhərki hadisənin həyəcanı ilə qızlara yenə də Cavid nağılını danışırdı.
-Qızlar, bilmirəm mənə elə gəlir, yoxsa necə, amma deyəsən Cavid tez-tez mənə tərəf baxır.
Ooo,-Asya gülə-gelə dedi,-prekrasna. Daha nə istəyirsən?
-Həyəcanlaıbrsan?-deyə Ayan ona baxdı.
-Hə, özü də necə. Əlim-ayağım əsir.
-Hmm, əsir, əsir. Nu ne dlya Cavid.-deyə Asya dodağının altında mızıldandı.
Ayan ona göz-qaş elədi. Sonra üzünü Sevincə tutdu:
Görürsən Sevinc, sevgiyə inanmırdın. Amma hər dəfə onu görəndə,-üzü Sevincə tərəf oturan Ayan Əlini də rahatlıqla görə bilirdi, nədənsə danışa-danışa gözü onda idi,-əllərin titrəyir, gözləriniz toqquşanda həyəcandan özünü itrirsən onunla söhbət eləmək sənə bütün dərslərini unutdurur. Artıq hər dəfə nəfəs alanda sol tərəfində bir ağırlıq hiss eləyirsən.
Asya qaşlarını çatıb bir Ayana, bir də onun baxdığı istiqamətə baxırdı. Öz-özünə fikirləşirdi ki, onların arasını düzəltmək üçün nə eləyə bilər. Çünki onun bir-birilərindən xəbərsiz bu iki axmaqdan xəbəri var idi.Oğlanların öz aralarında pıçıldaşmaları, bir-birilərinə göz-qaş eləmələri nəinki qızların, dərs müddətində müəllimlərin də diqqətindən yayınmamışdı. Onlar nə qədər gizli-gizli işarələşməyə çalışsalar da açıq-aydın diqqət çəkirdilər. Qızlar da öz aralarında onların bu qəribə hallarını müzakirə eləyirdilər.
Sonuncu tənəffüsdə heç kimin