ə də burada qeyri-adi bir şey yox idi. Yusif üçün isə bu heç də asan deyildi. Bir oğlan üçün sevdiyi qıza başqa bir oğlanın onu sevdiyini demək ən qəbulolunmaz hal idi. Yusif indi nə edəcəkdi? Bunu Sevincə necə deyəcəkdi? Sevincin qəlbində Rəhimə yer olmadığını bilməsi onu biraz rahatlaşdırırdı. Amma daha çətini Sevincin qəlbində ona yer olmaması idi.
Hüseyn söz verdiyi kimi boş vaxtında Əliyə Cəbrdən dərs verirdi. Lakin bu dəfə heç cür fikrini toplayıb mövzunu başa sala bilmirdi. O Əlini öyrətməkdən az qala Əli onu öyrədirdi. Bezən Hüseyn:
-Uff,-deyə qələmi dəftərin üstünə atdı,-başım xarab olub uje.
-Məncə də.-deyə Əli çəkinə-çəkinə ona baxdı. Sonra-Nə olub, yenə də Gülnar?-deyə soruşdu.
-Hər şey o qədər qarışıb ki. Bir tərəfdən imtahanlar, digər tərəfdən Gülnar, bilmirəm neyləyim? Demək olar ki, son semestr imtahanlarıdır, dörd ildir necə gəlmişəmsə elə də bitirməliyəm. Əlaçılıqdan düşə bilmərəm, çünki o stipendiya çörək ağacımdır. Digər tərəfdən onsuz da olmur.
-Çünki ürəyin sözünə baxmır, qaqa. Stipendiya çörək ağacındırsa, Gülnar da gələcəyindir.
-Vay, vay, vay. Bundakı dillərə bax. Sən əməlli-başlı böyümüsən ki.
-Nə bilmişdin, elə bilirsən bir sən böyümüsən? Bu qız keçən dəfə sənə hə deməmişdi, indi nə olub?
-Hə deməyinə peşman olub. Sən düz deyirdin, qızı başqasına vermək istəyirləşmiş. Çox mühafizəkar ailəsi var. Təsəvvür eləyirsən, evdə Gülnardan başqa hamının söz keçir.
-Sən niyə gözləyirsən? Mamaya de də.
-Yox e, tezdir hələ.
-Tezdir? Hə də, niyə tələsirsən?-Əli kinayə ilə əlini havada yellədi.-Sən belə elə onda. Biraz da gözlə, qızın toyu olanda mamaya deyərsən ki, mama kostyum-şalvarımı ütülə, istədiyim qızın toyudur.
-Zarafat bir yana, Əli, amma həqiqətən də tezdir. Mən heç onunla əməlli-başlı danışmamışam. Ürəyimdəkiləri demişəm, amma ciddi danışmamışam.
-Danış da qağa. AZİ də qırmızı diplom qalıb e. Bir də mən də yazığam axı. Mənim gələcəyimi niyə təhlükə altında qoyursan?
-Pah, düşüncəli olub guya? Məni ələ salır. Ayan deyib