gelmiyin.”-Sənin xəbəlin val ana-atan həl yeldə səni axtalı?
-Mən anam-atam yoxdur, ikisi də ölüb!
Xəyal müəllim bunu gözləmirdi. Gözlərini daha iri açaraq:
-Necə yəni ölüb?-deyə ona baxdı.
Qəhərdən boğazı düyümlənən Ələddin birtəhər bu gün öyrəndiklərini ona danışdı. Ona qulaq asdıqca Xəyal müəllimin də gözləri dolur, kədərlənirdi.Heç beş dəqiqə keçmədi ki, Mirvari müəllimə və Xatirə müəllimə bir-birilərinin ardınca bufetə girdilər.
-A bala, sən bizi dəli eləməyə çalışırsan?-Mirvari müəllimə hay-küylə onlara yaxınlaşıb üzünü Ələddinə tutdu.-Bu nə oyundur, çıxarırsan? Evdən qaçmaq nədir?
-Mirvari müəllimə, xahiş eləyirəm, üstünə getməyin.-deyə Xatirə müəllimə müdaxilə eləməyə çalışırdı.
Ələddin cavab vermir, ayaq üstündə dayanıb gözlərini masaya dikmiş şəkildə dişlərini bir-birinə sıxırdı. Xatirə müəlliməni kənara çəkən Xəyal müəllim:
-Müəllimə, dedim axı, gəlməyin. Onu güclə sakitləşmişdim.-dedi
-Neyləyim müəllim, Mirvari müəlliməni saxlaya bilmədim.
Mirvari müəllimə telefonunu Ələddinə uzadıb:
-Götür,-dedi,-anana zəng elə. Yazıq bayaqdan dəli-divanə olub.
-İstəmirəm.-deyə Ələddin özünü yana çəkdi.
-Allahım sən mənə səbr ver.-deyə Mirvari müəllimə bezgin halda əllərini yana açdı.
-Ələddin,-Xəyal müəllim ona baxaraq başını buladı,-bayaq nə danışmışdıq?
-Bizim xətrimizə.-deyə Xatirə müəllimə də ona qoşuldu.
-Yaxşı,-deyə əlini cbinə atan Ələddin,-məndə telefon var.-dedi.
-Başa düşmədim,-Mirvari müəllimə təəccüblə ona baxdı,-məktəbə telefon gətirirsən?
-Xeyr, prosto səhərdən kurtkamın cibində qalıb. Narahat olmayın, sönülüdür.
-Danış, sonra söndür.
Ələddin razılıqla başını yelləyib telefonu yandırdı. Könülsüz şəkildə anasının nömrəsini tapıb yesi basdı. Elə bu vaxt Mirvari müəllimənin öz telefonuna zəng gəldi. O zəngə cavab verib üzünü digər həmkar yoldaşlarına tutdu və getməli olduğunu dedi. Ələddini də onlara tapşırıb tez-tələsik bufetdən çıxdı. Arabir saatına baxan Xatirə müəllimə digər tərəfdən də Xəyal müəllimin nəzərlərini öz üzərində hiss