s eləyirdi.
Zəng çölə vuruldu. Zənglə bərabər Kərəmlə Mehdi də bufetə girdilər. Mehdi gülə-gülə Kərəmi danlayırdı:
-Buna bax, bunun üst-başına bax. Elə bil tikintidə işləyib
-Öz aramızdır, yaman bulaşmışam ha.-deyə Kərəm üst-başını çırpa-çırpa deyirdi.
-Bulaşarsan da. Sənə kim deyirdi Əhmədin silah anbarını qurdala?
-Nə silah anbarı, səncanı?-deyə Kərəm üzünü turşutdu.-İki-üç dənə qırıq Kalaşnikovu, beş-altı dənə də əldəqayırma qumbarası var idi. Əleyhqazlardan da danışma. Nikolayın dövründən qalmadı hamısı.
-Aha,-hələ Ələddini görməyən Mehdinin gözləri onlardan beş-on addım aralıda masaya söykənib söhbət eləyən müəllimlərə sataşdı,-torbada pişik var. Ora bax.
Krantın suyu ilə şalvarını təmizləyən Kərəm başını qaldırıb Mehdinin dediyi istiqamətə baxdı. Qaşları çatıldı, əhvalı pozuldu. Dodağının altında öz-özünə:
-Bilsəyidim, Kalaşnikovlardan birini gətirərdim ki.-deyə mızıldandı.
-A, çıraq burada neyləyir?-Mehdi Ələddini hələ indi görmüşdü.
-Nə bilim,-deyə fikri bayaqkılarda olan Kərəm laqeydcəsinə ağzını büzdü. Sonra su kranını bağlayıb,-gəlmirsən?-deyə qapıya doğru addımlamağa başladı.
-Gəldim.-deyə Mehdi də ayaqlansa da gözü həm müəllimlərdə, həm də Ələddində idi.
Sinifdə Yusifi tapmayan Əli çölə çıxdı. Yusif bu vaxt sinfin qabağındakı pəncərənin artırmasına söykənib gözlərini döşəməyə dikib nəsə fikirləşirdi. Əli gəlib onunlar paralel söykəndi:
-İndi nə olub?
-Rəhimin canın...-Yusif dişlərini dodağını sıxıb güclə dayandı.
-Hə, o məsələ. Deyə bilməmisən?
-Elə bilirsən, asandır? Cavid azlıq eləyirdi, elə bir bu da çıxdı.
-Öz günahındır.-deyə Əli əllərini qoynunda çarpazlayıb özündənəmin şəkildə dedi.
-Yaxşı da, səncanı. Onsuz da kefim yoxdur, sən da başlama.-Yusif ona baxaraq üzünü turşutdu.
-Neçə Cavidlər, Rəhinmlər çıxacaq. Axırda da biri götürüb aparacaq. Sən hələ yerində say.
-Əlin yağlıdırsa, başına çək.-Yusif kinayə ilə ona baxdı.
-Mən heç olmasa onun sevgisini qazanmaq üçün nəsə eləyirəm. Bəs sən neyləyirsən?
-Əli, inan ki,