kimi həvəskar rəssamdır, ondan xahiş elədim, bunları təşkil elədi. Götür, rəsmini tamamla, qaytarasan.
-Çox sağol, Sevinc. Utandım lap, sənin yaxşılığının əvəzini necə ödəyəcəyəm?-Sevil qızarmışdı.
-Gözəl bir rəsm çəkəcəksən və sinfimizi layiqincə təmsil eləyəcəksən. Bu qədər sadə.
-İnşallah.-Sevil çəkinə-çəkinə Sevincə baxdı.-Bir şey soruşa bilərəm? Cavid kimdir?
-Tanışdır.-deyə Sevinc ona göz vurdu.
-Həə, başa düşdüm.-Sevil də qarşılığında ona göz vurdu.
-Nə isə, hazırlığa gecikirəm. Hələlik.
Sevil onunla sağollaşıb qapını örtdü. Sanki çiyinlərindən ağır bir yük götürülmüşdü. Sevinc isə arxaya baxa-baxa məhlədən çıxdı. Məhlənin qurtaracağında onu gözləyən Yusif:
-Verdinmi?-deyə soruşdu.-Nə dedi?
-Hə, hə verdim. Əvvəl biraz təəccübləndi, amma sonra çox sevindi.
-Gedək onda, sən də gecikmə.
Yol gedə-gedə Yusif telefonun çıxarıb İsmayılın nömrəsinə zəng elədi.
-Alo, smaylik, SYBVƏ tamamlandı.
-Nə? Bir adam dilində de görüm, nə deyirsən?
-Deyirəm ki, “Sevilə yağlı boyaları vermə əməliyyatı.”tamamlandı.
-Doğrudan, verə bildiniz? Çox sağolun. Şübhələnmədi?
-Deyir şübhələnmədi?-Yusif üzünü Sevincə tutub onun sualını verdi.
-Yox, yox, narahat olmasın. Demişəm ki, Cavidin xalası qızından götürmüşəm.
-Deyir ki, Ca...-İsmayılla danışan Yusif birdən tərs-tərs Sevincə baxıb-Bircə Cavidimiz çatmırdı.-dedi, sonra,-heç deyib ki, bir tanışından götürüb.
-Hə, yenə də çox sağolun. Sevincə də çatdır.
-Yaxşı, dəyməz. Sən də sağol.
Yusif telefonu söndürüb cibinə qoydu. Kefi pozulmuşdu. Sevinc isə sevincək şəkildə:
-Dost, görsəydin, Sevil necə sevinirdi,-deyirdi.-İsmayıla da halal olsun, sevdiyini darda qoymadı.
-Sən niyə Cavidin xalası qızından almışam dedin? Öz xalan qızı yox idi?
-Mənim xalam qızı Xızıda qalır, necə ala bilərdim? Həm də ilk ağlıma Cavid gəldi, neyləyim?
-Fərli adam gəlməz axı ağlına.-Yusif dodağının altında mızıldandı.
-Nə dedin?-deyə Sevinc tərs-tərs ona baxdı.
-Heç nə,-Yusif özünü heç nə olmamıştək göstərərək bir-iki addım qabağa